Esef Güvercini | Cünzey

Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı? Klasik bir Gerçek Ailem kurgusudur.

Annabeth, okulun en zeki ve popüler kızıdır. Percy ise Annabeth'in arkadaşlarının bir arkadaşıdır. Percy anonimden Annabeth'e yazma kararı alır. Fakat işler hiç beklenmedik bir şekilde ilerler.

Bilinmeyen: Gönderdiğim çiçekleri almışsın. ぁ ╰┈❛ mini kpop fanfiction ៸៸ Jirosé ╰┈❛ start: ៸៸ 04.23.21 ╰┈❛ finish: ៸៸ 05.03.21 ©®@je10gin ៸៸ 🎞️

"Hiç gidilmemiş bir mezar, hiç açılmamış bir oda ve kırık bir pusula." Arista Sideris, on yedi yılını geçirdiği Yunanistan'dan Türkiye'ye dönerken neyle karşılaşacağını kendisi bile bilmiyordu. Bu, kendi mezar taşını öpmeye gelen bir hayaletin, yabancısı olduğu gerçek ailesiyle tanışma hikayesi.

İngiliz olsa da İspanya'da büyümüş olan Tonks, hayallerinin mesleği olan pedegogluk için İngiltere'ye üniversite okumaya gelir. Şirin bir öğrenci evi, yepyeni dostlarken bulduğu tek şey iyi bir eğitim olmaz. Aylak, Patiayak, Çatalak, Evans ve Prenses, yeni maceralarını gururla sunar!

Aksiyon🥇 (26/05/26) Herkes benim her şeye sahip olduğumu sanıyordu. İyi bir üniversite, başarı, arkadaşlar... Ama kimse akşamları döndüğüm o sessizliği bilmiyordu. Çünkü ben hiçbir yere ait değildim.

Bazı hikayeler ikinci perdede başlar. MinMer hikayesidir.

Her zaman olduğu gibi babasının dağıttığı suratı Ali toplamıştı.

Toz pembeydi hayatım,taki bazı şeyler değişene ve ben büyüyene kadar...

KİTAP: 13 MART 2020 tarihinde LEVAİC ADIYLA yayımlanmıştır. Çalınması söz konusu değildir. "Bir özür dilemenle yılların bedelini ödeyemezken, bir bakışınla bütün acılarımı nasıl unutturabildin?" "Onu içimde yaşatmak istiyorken ruhumu kaybettim. Bir tarafım kalbime gömdüğüm bu adamı hayal ediyorken, diğer yanım onun gerçek haliyle yüzleşmek istiyordu. İmkansızlığına inat bu yüzleşmeyi uzun bir süre beklettim. Hayal ettiğim halini, gönlümün gözüyle gördüğümü şiirlerimde anlattım. Onun gözünde bir hiç olduğumdan cümlelerimi gizli tuttum, insanlara gösteremedim. Benim geride bıraktığım on sekiz yaşında çocuktu. Şimdi olgunlaşmış, kendi ayakları üzerinde durmuş bir adam vardı karşımda. Ama onun gözlerine baktığımda o toy çocuğu görüyordum. Beni hiç sevmediğini söyleyen, yaptığım saygısızlıkta dilediğim özrü bile kabul etmeyen. Umut verişini bile bile bana karşı mağduru oynayan. Şimdi kendini açıklayıp, vicdan yapmıştı fikrimce. Yüzleşmemizi merhameti adına yapıyor sanıyordum. Ama değilmiş. Benden özür dilediğinde o pişman olmuş gözlerini gördüm. Bana resmen bir hataya karşı bu kadar bedel ödetilmez diyordular. Ona bana bunları yaşatmaması gerektiğini defalarca söylemiştim. Eğer gün gelir gözlerime bakarsa, kırgın olduğumu görürse gönlünün acıyla dolacağını biliyordum. En çıkmazda olduğum kısım da burasıydı işte; onun da en çok korktuğu tarafı. Bana zamanla aşık olacağını hissediyordum. Kalbimizin aşk ateşiyle yanacağını, levaic olacağımızı anlıyordum.