ATEŞTEN KAFES (+18)

Özgürlük adı altında toplanmış birden fazla gencin aslında ateşten bir kafesin içinde olduğunu kimse bilemezdi. Peki o ilk kıvılcımı ben mi çıkarmıştım?

Hayatta kalmak için çabalayan binlerce çocuğun bir yetimhanede kalması hiç adil değildi. Burası çocukların sığınabileceği en son yerdi. Çünkü burası cehennemin ta kendisiydi.

Oyunlar, silahlar ve kan. Bunlar benim hayatımın bir parçasıydı. Ben herkesle oyunlar oynadım ama hiçbiri ip üstünde yürümek kadar tehlikeli değildi. Ben birçok kez silah kullandım ama hiçbiriyle birden fazla insan öldüreceğimi düşünmedim. Ve ben çok kez kana bulandım. Ellerimden hiç çıkmayacak masum insan kanları...