0530***; Kızım senin amacın ne? Melodi; Anlayamadım? Ne amacından bahsediliyor şuan? 0530***; Bilmemezlikten gelme. Bana yürüyorsan söyleyeyim kızıllar ilgimi çekmiyor. Melodi; Kim olduğunu bilmiyorum ve görmezden gelerek seni engelliyorum.

Mirza ilk eşiyle yağmurlu bir gece de tanışmıştı. Sanki bu bir kurmaca oyundu. Tanışmasıyla evlenmesi bir olmuştu. Hayatı zorluklarla atlatacaktı. Ama. Ama kuma çıktı. Ailesinin zorla istediği kuma. O kuma hayatları değiştirmişti. O bebeği Aslanbey'lere kuma verecekti ama başaracak mıydı?? Devamı bu kitapta okumaya devam edin... DİKKAT: HİKAYELERİNİZİN REKLAMINI YAPMAYINIZ!!

"MARDİN'DE AŞK" Birbirlerine olan aşklarını ifade etmek için konuşmaya gerek yok . Belki de sessizlik, kalplerinin birbirine daha da yakınlaşmasına yardımcı olur. Onların kalpleri birbirine bağlıdır ve belki de bir gün, aşklarını ifade etmek için konuşmalarına gerek kalmaz. Birbirini görüp hiç konuşmadan aşk doğabilir miydi ? Bir aşk bu kadar ateşli olup birbirilerini kavurmaya yetebilir miydi ? "19 yaşına kadar mı yaşamıştı hayatını Küçük Gelin, yoksa hayat yeniden mi başlıyordu onun için"

(Aşırı derecede argo içerik mevcuttur ona göre okumaya başlayın.) Burası İyilerle Kötülerin Kapıştığı yer... Buradan Çıkış Yok.. Çünkü Burası Ruhların Reenkarne olduğu Yer... 4 Ağustos 2021

Miran arkasına dönmeden yürümeye başladı. "Gel," dedi yalnızca. Avşin sessizce peşinden gitti. Ayakları taş zemine çarpıyor ama sesi çıkmıyordu sanki. Her adımda biraz daha kaybolduğunu hissediyordu. Odasına geldiğinde durdu. İçeri geçti. Yatak, bir dolap, sade bir halı... Ve soğuk. Hiçbir yer sıcak gelmiyordu. Miran kapının eşiğinde durmuş, gözlerini kıza dikmişti. "Burası senin odan. Benim odam başka. Bu evde bana soru sorma. Gözünü eğme. Bana bakarken korkma da, sevgi de bekleme. Seni istemedim. Seni sevmedim. Seni almadım. Sadece bu kan dursun diye geldin buraya. Unutma." Avşin gözlerini kaçırmadı. Dudakları titredi. Ama cevap vermedi. Miran bir adım daha yaklaştı. "Burada ezilmemek istiyorsan kuralları öğren. Hizmetçiye karışma. Söz söyleme. Evde bana ait olan hiçbir şeye dokunma. Bugün dinlen. Yarın işler başlar." Sonra arkasını döndü ve odadan çıktı. Kapı kapanınca oda daha da karanlık oldu. Avşin, yatağın kenarına oturdu. Ellerini kucağında birleştirdi. Ellerine baktı. Bu ellerle neye tutunacaktı? Kime dokunacaktı? O gece, gözyaşlarını içine akıtarak yastığa başını koydu.

Gözlerini bana dikmiş bir şekilde hiç kımıldamıyordu. " Arjin Milan" Soğuk sesi ve bakışları beni korkuttugu için geriye doğru adım attım. Hoşuna gitmiş olacak ki dudakları çok az yana kıvrılmıştı." Korkuyorsun " dedi keyif alır gibi. " sen kimsin?" Sesim istediğimden kısık çıkmıştı. " Ben Berzan Firuzhan" ~~~~~~~~~ Bir sevdaya kurban giden günahsız bir kızın hikayesi. 18 yaşında berdele kurban olan Arjin Milan'ın hikayesi ..... Ruhuma eş bir berdel kitabıdır.

-Gel Fatma otur kızım babamdan kızım kelimesini duyunca bişey olduğunu anlamıştım -Buyur baba -Fatma Duran ağayı tanırsın büyük oğlu Şirvan'ın eşi bunlara torun veremiyomuş yani kızım o eve kuma olarak gidiyosun -Baba sen ne dersin okuyorum ben ne kuması eşi nolucak birinin mutsuzluğunun üzerine mutluluk kurulurmu olmaz baba yapamam -kes sesini Fatma sana olurmu yada olmazmı diye sormadım gidiyosun dedim o kadar -Bende gitmeme dedim baba yapamam beni umursamazlar bile onlar,beni kuma olarak aşağılarlar -Bende o zaman Ceylan'ı veririm yarın akşam gelicekler elleri boş savmam bilesin babasının gözlerinde kararlılık vardı yapardı biliyordu verirdi Ceylan'ını 15 yaşına yeni bastı o kaldıramazdı bu yükü -Peki baba kabul ediyorum

Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikler barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.

"Bana öyle gülme. Aynaya bakıyormuşum gibi hissediyorum. " "Anlamadım. " "Gülümsemen gözlerine ulaşmıyor Ulaş Yekbatur." ..... 18 yaşında, yıllardır ruhen ve bedenen bastırılan Akça zorla evlendirileceği gece evden kaçar. Gidecek hiçbir yeri yoktur. Karşısına çıkan yabancı bir adamın yönlendirmesiyle yıllar önce onu terk etmiş babasının evine sığınmak zorunda kalır. Amacı sadece orada üç gün saklanmak ve yurtdışına çıkmaktır. Fakat geçmişinde kaçan babasının çocuklarının onu bırakmaya niyeti yoktur. Uyarı: Bu eser; aile içi şiddet, istismar ve travma temalarını ele almaktadır. "BU HİKAYEDE YER ALAN KİŞİLER VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR."

" Bu giydiğin kefene hiç benzemiyor, keşke cenazen için daha uygun birşey giyseydin küçük kadın" dedi ve doğruldu bense nefesimi tutmuş yüzne bakıyordum. Cenazem vardı benim bugün... Cenazeme katılıyordum . " Haklısın ölmek bedenden ibaret değildir, beden sağken ruh ölmez mi ?" Dedim siyahlarına bakarak , bu sefer nefesini tutan kişi o oldu , böyle birşey söyleyeceğimi beklemiyordu . " Ruh ölürse bedende ne kalır ki , bedende ruhla beraber ölmez mi ?" Dedi üzerime doğru yürüyüp, sesler kesilmişti ve herkes bizi dinliyordu ailem de dahil . " Yaraları beden değil ruh alır yani beden ruhla beraber ölmez, ruh ölür ama beden yaşar , ruh yaralar, darbeler alırken beden daha da kuvvetlenir . Mesela senin gibi Karan ağa " dedim manidar bir şekilde gözlerine bakarak, Karan ' ın kaşlarını çatarak bana baktı, herkes sessizliğe bürünmüş bizi dinliyorlar dı . " Yanlış örnek, ben değil sen, bunca şey senin içinde yaşadıkların, ruhun o kadar yara, darbe almış ki artık ruhun iyileşmeyi bekliyor ama ... Aksine daha fazla yara ve darbe alacak, " son söylediklerini kulağıma eğilerek söylemişti. Ve bir daha kendime ve kalbime soruyorum ben nasıl böyle bir adamı hâlâ seviyorum ?.