Tradycje - Tomasz Kucina - Wattpad

Story cover for Tradycje by TomaszKucina

Tradycje

Reads 155
Votes 4
Parts 20

Reads 155
Votes 4
Parts 20

człowiek historia klasyka kultura mitologia patriotyzm poezja psychologia romantyzm wiersz wiersze

W skład zbioru wchodzi więcej, bo aż 20 wierszy nawiązujących zarówno do kanonów romantycznych jak i klasycznych. Są konstrukty zbliżone do fantastyki słowiańskiej, dwa utwory subiektywne, zahaczające o tematy z pogranicza psychologii. Inne, z szacunkiem odnoszące się do polskich uznanych poetów: J.Kochanowskiego, J.Słowackiego, K.I.Gałczyńskiego, A.Mickiewicza (lecz tylko nastojowo, pośrednio). Jeden typowy wiersz w charakterze podróżniczej. Obrazy zimy i lata. Podsumowując: folder utrzymany w szacunku do polskich kanonów i wzorców ambitnych. Treści ustawione w stylu nieco archaicznym, odstające od trendów współczesnych w mowie wiązanej.All Rights Reserved

człowiek historia klasyka kultura mitologia patriotyzm poezja psychologia romantyzm wiersz wiersze

20 parts

Sign up to add Tradycje to your library and receive updates

or

Content Guidelines

You may also like

Nie trzeba mnie ratować by AMTamarska

Emocje zaklęte w słowach, cicho, nieśmiało, jakby dusza bała się mówić zbyt głośno. Ułożone z rozsypanych liter, które długo nie znały swojego miejsca, a jednak odnalazły się w ciszy wersów. Między linijkami pulsuje zmęczenie, tęsknota i niewypowiedziany żal, jak ślad po czymś, co było ważne, a odeszło bez pożegnania. Każde słowo niesie ciężar tego, czego nie dało się zatrzymać i delikatność tego, co wciąż próbuje przetrwać. Te teksty nie krzyczą. One drżą. Proszą tylko o chwilę uważności, o jedno ciche spojrzenie w głąb. Bo czasem ból nie potrzebuje ostrych krawędzi - wystarczy, że osiada w słowach jak kurz na sercu i zostaje tam na długo.

Biała przestrzeń by Samael_Daniel

„Biała Przestrzeń" to tomik poezji białej, zapis myśli i chwil. Porusza tematy traumy, tożsamości, pamięci, codzienności podzielonej na głosy i role, odczuwania świata na granicy ciała i umysłu. Wszystko to opowiedziane bez retuszu, surowo, momentami pięknie i okrutnie zarazem. Dla tych, którym zabrakło powietrza, a nadal próbują oddychać. Dla wszystkich, którzy są i nie są - naraz.

Romans | Dramione | 🍓💚🖤 by justinemariem

Draco Malfoy próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości, pełnej spokoju i obcych twarzy. Po otrzymaniu nowej pracy, stara się ustabilizować swoje życie i ukryć piętno śmierciożercy, które na nim ciąży. Hermiona Granger, zapracowana, zapędzona, ale mimo wszystko pełna optymizmu, usiłuje w natłoku obowiązków, zrealizować kolejny cel, jakim są przygotowania do jej ślubu i wesela. Co ich zatrzyma? Czy dawni wrogowie, przy ponownym spotkaniu, poczują do siebie coś innego poza wstrętem i nienawiścią? Czy może zdecydują się na bardzo niebezpieczny układ? 1 w #dramione - 19.03.2022 🍓💚 Okładka: projekt i wykonanie - moja przyjaciółka Red_x_Raven

Monochromaty by VeyraNox

Monochromaty - wszystko, co nie mieści się w kolorach. Moja osobista przestrzeń. Nowy wiersz: poniedziałek 16:00

You may also like

Slide 1 of 4

Nie trzeba mnie ratować cover

Biała przestrzeń cover

Romans | Dramione | 🍓💚🖤 cover

Monochromaty cover

Nie trzeba mnie ratować

Emocje zaklęte w słowach, cicho, nieśmiało, jakby dusza bała się mówić zbyt głośno. Ułożone z rozsypanych liter, które długo nie znały swojego miejsca, a jednak odnalazły się w ciszy wersów. Między linijkami pulsuje zmęczenie, tęsknota i niewypowiedziany żal, jak ślad po czymś, co było ważne, a odeszło bez pożegnania. Każde słowo niesie ciężar tego, czego nie dało się zatrzymać i delikatność tego, co wciąż próbuje przetrwać. Te teksty nie krzyczą. One drżą. Proszą tylko o chwilę uważności, o jedno ciche spojrzenie w głąb. Bo czasem ból nie potrzebuje ostrych krawędzi - wystarczy, że osiada w słowach jak kurz na sercu i zostaje tam na długo.