Het Woud

'Betreed nooit, maar dan ook nooit het woud achter de kerk' dit zijn de woorden die de inwoners van Winddalen van generatie op generatie volgen. Woorden die in het bloed vloeien van de inwoners. Waar andere kinderen verhalen kregen over sprookjes kregen de kinderen van Winddalen verhalen over de monsters die het woud hun thuis maken. 'Als je het woud betreed dan kom je niet meer levend terug' woorden die ervoor zorgen dat de orde in het dorp wordt bewaard, waar de regels altijd netjes worden gevolgd.
Waarom zijn die regels er? Waarom moet het op deze manier gaan? En waarom mogen we niet het woud in? Dit zijn vragen die in het hoofd van Thomas rondspoken, vragen waar hij geen antwoord op kan vinden omdat ze niet volgens de norm zijn: ze zijn gevaarlijk. Dus schrijft hij ze op in een dagboek die hij verstopt onder de houten vloer in zijn slaapkamer. Want als de gedachte van Thomas ooit aan het licht zouden komen dan betekend dit dat hij de gene waar hij het meest van houdt in gevaar zou brengen: zijn familie.