my live

hoofdstuk 1

ik fiets uit school, deze dag was super. Vandaag heb ik te horen gekregen dat ik de beste ben oh ja de beste. Ik heb de hoofdrol in DE eindmusical nu word het pas leuk: musical eindtoets eindfeest kamp vakantie en dan high school , maar nu eerst naar de dokter ik ben alleen maar een beetje moe en mijn moeder maakt zich meteen weer zorgen. Toen ik thuis kwam werd ik ineens heel duizelig en toen wist ik het niet meer alles draaide.Toen ik weer bijgekomen was ik niet op de bank maar in het ziekenhuis. 'Waar ben ik'. in het ziekenhuis maar waarom. 'ik leg het zo wel uit.' Ik stapte uit dat vreselijke ziekenhuisbed ik ben geen bejaarde ik liep naar mama en zei: 'waarom ben ik hier.' De dokters hebben alleen maar bloedgeprikt voor de zekerheid.We gaan nu naar huis. Wat deed mam raar nou ja opzich doen moeders dat wel vaker. Thuis aangekomen zie ik op de kalender oh ja: volgende week ben ik jarig. 'lieverd de dokters willen testen of je geen kanker hebt.' 'WAT waar komt dat ineens vandaan.' 'je weet dat je zo moe bent toch ik heb met de dokters gebeld en zij wouden onderzoek en dat wouden ze vanmiddag dus maar toen viel je flauw en nu hebben ze in slaap gebracht en toen hebben ze een beenmergprik gegeven'wat dit meen je niet en ik hoor het nu pas.' Stampend liep ik naar boven alles voelde ik behalve blijdschap angst als het zo zou zijn wat dan krijg ik dan rare pruiken en ga ik mischien.... nee niet aan denken. boosheid als mama dit al zo lang wist waarom heeft ze niks vertelt. en verdriet alles mocht het zijn behalve kanker de film achtste groepers huilen niet liep die goed af nee ik ging huilen tot ik niet meer kon huilen tot..... er op de deur geklopt werd. 'niet binnen' toen praatte we over dat het mischien wel niet zo was en dat als ik kanker had dat ik dan een hond mocht. Maar vooral dat mijn papa en mama me zouden steunen tot alles weer voorbij was en dat ik de sterkste was van de hele wereld. De uitslagen zouden morgen komen en ik hoop dat ik een..