DEMİR KALP

DEMİR KALP

  • WpView
    Reads 3,655
  • WpVote
    Votes 271
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Feb 23, 2025
WpInfo
Fiction
Romance
Kimsesizdim. Kimsesizdik. Öksüz ve yetimdik. Ailemiz bizi istememişti. Terk edilmiştik. Hayat hikâyelerimizi bilmiyorduk. Adımızı bir başkası koymuştu, biz gerçekte kimdik? Hiçbir zaman cevabını alamayacağım o soruyla karşı karşıya geldim. Ben kimdim? Gerçek kimliğim kimdi? Annem niye beni çöp konteynerının içine bırakıp gitmişti? Babam kimdi? Ben Efide. Efide kalp demekmiş... İsmimi beni yetimhaneden alan koruyucu ailem koymuştu. Kimliğim vardı ama kayıtlarında gerçek kimliğim yoktu. Tek bildiğim şey adım ve soy adımdı. Ezberimin kötü olmasına rağmen soy ismimi ezberlemiştim. Efide Yılmaz.
(CC) Attrib. NonCommercial
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines