Avukat ve Vukuat

Suyumu içip kapağını kapattım. Mahkemeye yetişmem gerekiyordu. "Her neyse boşver abi. Mahkemem var benim geç kalıyorum." Süleyman abi anlayışla başını sallarken Şahin denen adam aralamıştı ağzını. "Bu ilk vukuatın değil yani, ha? Orada, burada olduğu gibi öyle 2 ağlayıp haklı çıkamazsın ama haberin olsun."

Oflayarak arka cebimden çıkardığım baro kartımı gösterdim. "Avukatım ben beyefendi. Ortada bir vukuat varsa ben muhtemelen açıklığa kavuşturan tarafımdır. Vukuat çıkarmak sizin gibilerin harcı oluyor genelde."

Gözlerini hafif kısmış elleri ceplerinde beni dinliyordu. Son cümlem ile dudağının bir kenarı hafifçe kıvrılmıştı. Arkamı dönüp arabaya doğru ilerlerken ağzının içinde kendi kendine mırıldandığını duymuştum.

"Avukat hanım"