Saudade

Flikken-Maastrichtfanfiction

Een stortvloed aan emoties is alles wat ik jullie beloof. Zwelgen in zelfmedelijden, verdrinken in verdriet, hulpeloos haten en woedend wanhopen. Maar ook hartstochtelijk hopen, tasten naar een toekomst, vrolijke verliefdheid en glanzend geluk. En liefde. Vooral heel veel liefde. Want daaruit komt al het andere voort.
Denk niet dat dit een leuk verhaal is. Dat is het niet. En als dat je niet afschrikt, hoop ik dat je het kunt waarderen. Dat je bereid bent om dieper dan ooit na te denken over Eva, Wolfs en hun ingewikkelde verhouding tot elkaar.

P.S. Er zijn een paar fragmenten met, zoals ze dat in het Engels zo treffend weten te zeggen, explicit content. Het gaat met name om de delen 137 en 149. Ik weet ook wel dat jullie je niets van deze mededeling aantrekken, maar dan is het maar gezegd. ;-)