Göz(be)beklerim

Titriyor, kaslı kollarında ellerimi oyalıyordum. Gözlerimi açık tutmak istemiyordum, görmek istediğim hiç bir şey yoktu o an.
Olanları engelleyemeyince kendini akışa bırakman gerekir. Kendimi bırakmak, anı yaşamak konusunda pratik yapmam gerektiğini bildiğim için dört senelik açığa rağmen onu görmeyi kabul etmiştim. Fazla acı çektim. "Umursamaz bir bencil olabilecek miyim?" sorusuyla boyumdan büyük bir meseleye bulaşmış,kendimi denemeye ve yeni bir şans yaratmaya karar vermiştim. Bir başkası gibi olacaktım bu sefer, bazı şeyler kendimin kaldıracağı kapasiteye fazla geliyor çünkü. Başkası gibi davranarak da bunu yok sayacağım. İçimdeki çok kişilik bir yana, bambaşka birini daha yaratıyorum. Geçmişin üzerine döktüğüm benzini alev aldıracak kibriti buldum. Şimdi de fırlatıyorum...

***
Kendisi olmayı bile beceremezken başka biri olabilecek miydi? Yeni bir hayat istemiyordu; sadece daha fazla dayanma gücü ve her şeyi farklı görecek yeni bir çift göze ihtiyacı vardı. Tabii,bir de kibrit.