KAYBOLMUŞ

Gözyaşlarımı sildikten sonra yerden kalktım ve yürümeye başladım. Yürüdüm. Yürüdüm. Karanlık caddede yürürken burnuma küçük bir damlanın konmasıyla adımlarımı hızlandırdım. Ağlamamı görmesinler diye, yürümemi ayaklarıma bakarak sürdürdüm. Üç blok ötede metro istasyonu vardı ve yağmur cidden hızlanmıştı. Koşmaya başlamamla bir şeye çarpmam bir oldu. Bir kıza. Kızın gözleri ve burnu ağlamaktan kızarmış, çarpmamdan dolayı kaşları çatılmıştı.
"Ah ben.." salak mısın oğlum ne geveliyorsun özür dilesene...
Topuklarının üzerinde döndü ve "Of çekil önümden. Zaten kayboldum." dedi.
Hızlı adımlarına yetiştim. "Hey bekle, sana yardım edebilirim. Ben Jake."