Yağmur Sustu

Yağmur sustu

Asfaltla beraber toprağın kokusu sarmıştı bütün mahalleyi yağmur kokusu,insan istediği kadar mutlu olsun içinde tuhaf bir hislerle yürüyordu küçücük mahallede,hayat hep hüzünlerden mi? ibaret sorusunuda beraberinde getiriyordu tabi neyse bu düşüncelerden çıkıp adımlarımı hızlandırdım sahil
tarafına doğru yürümeye başladım...

O sırada Beyazıt abi seslendi bana ''...Hızlı çocuk nereye?''
''Gidiyorum işte ağabey yağmur güzel yağıyor..''
''Yağmur sustu oğlum..''
''Kokusu duruyor hala..''
Beyazıt abi gülümseyerek cevap verdikten sonra yoluma devam ettim...

Yoluma bana kalan hüzünle beraber yürümeye koyuldum insan istiyordu yanında birilerini ama yoktu kim bilir belkide yağmurla konuşuyorduk o sıra?...