SADECE TESADÜF

~Kesit~

****************
Bir ses işitildi.

Bir çığlık.

Bir ses işitildi.

Kum saatinin camı kırıldı.

İçindeki kum taneleri teker teker uzun zamandır tutsak bulundukları bu fanusun içinden bir bir kurtuldu, kaçmak istercesine.

Ve bir ses daha işitildi.

Duvarda asılı duran saatin camı çatladı, akreple yelkovan birbirini kovalamayı bıraktı.

Zaman durdu.

Üstelik sadece duran, yok olan zamanda değildi.

Bir bir silindi her şey.

Bir kitabın sayfaları silindi. Bir romanın sonu silindi.
Teker teker anılar silindi, sanki hiç yaşanmamış gibi.

Geçmiş silindi.
Kanlar içinde kaldı.

Bir kadın kanlar içinde kaldı.
Bir katil kanlar içinde kaldı.

Bir cinayet.
İki ölü.

Tek bir ceset.
İki ruh.

Tek bir beden.
İki kalp.

Onlar teklik içindeki iki çokluktan ibaretti. Onlar karanlığın içindeki ışıktan, beyazla siyahın zıttından ibaretti.

Onlar bir kitabın baş karakterleriydi. Biri bir romanın ilk cümlesi diğeri ise aynı romanın son kelimesi. Biri gece diğeri ise geceyi aydınlatan ay. Biri iyi diğeri kötü. Biri kurban diğeri katil.

Onlar tüm zıtlıkların bir araya geldiği iki beden tek bir ruhtu.

*************