GECENİN ÖFKESİ 2
- Leituras 1,919
- Votos 100
- Capítulos 22
Talvez você também goste
Pus/Fer
Aşağıdan yürürken hep gördüğüm ve çıkmak için ölüme sakladığım o yerin önünde durdum. Gözlerimi aşağı çevirdiğimde az önce yürüdüğüm yollara kuş bakışı baktım son kez. Önümde dizimin bile altında biten bir beton ve devamında benim için koca bir boşluk vardı. Aklımın derinlerine geri dönme düşüncesi dolunca dudaklarımdan alaycı bir nefes kaçtı. Kafamdaki ses bu kadarsın işte diyordu bana. Ölmeyi bile beceremiyorsun, bu kadarsın. Burnumu çekip başımı gökyüzüne kaldırdım. Kara bulutlar vardı üstümde, yağmurun habercisi. Son yağmuru görüp de mi ölseydim düşüncesiyle güldüm. Ölmemek için bahaneler uyduruyordum, oysa çok kararlıydım. Hayır ben çok korkaktım. Ben kendi sorumluluğunu bile alamayacak kadar korkak bir heriftim. Çenemi sıkıp başımı aşağı doğru indirdim. Son anlarımda da korkak olmak istemiyordum. Beton yere iyice yaklaştım. Gözlerim aşağıdayken dudaklarım kıvrıldı.Artık içimdeki o korkak da ölmek istiyordu. Betonun üstüne çıkmayacaktım, kendimi öne doğru bırakıp sonuma gidecektim. Gözlerimi kapatıp bedenimi öne doğru serbest bıraktım. "Koray!" diye bağırıyordu bir kadın sesi. Gözlerimi sıkıp tekrar geri açtım. "Koray!" Yaklaşan sesle birkaç adım geri gelip kafamı çevirdim. Karşımda gördüğüm kız hızla bana doğru koşuyordu. Nereden çıkmıştı şimdi? "Koray, sen misin?" dedi birkaç adım ötemde soluk soluğa durup. Hava kararmış sokak lambaları yanmıştı ama üstümüzdeki sanırım arızalıydı. Yüzünü net göremiyordum ama gözlerinde bir korku vardı. "Hayır." diye yanıtladım kızı.Concluída
LEYÂL
Ne adam bir daha cebinde ezilmiş papatyalar buldu, ne de kız ezdiği papatyaları hatırladı. ❋
Abimin Arkadaşı
Çocukluğunu birlikte geçirdiği abisinin arkadaşına farklı hissler besleyen Elay ve Elayın ona karşı olan hisslerini düşmanından duyan Yaman. Kalp kıran sözler, kırgınlıklar ve daha fazlası. 5 yıl bir birini görmeyen ikili aniden beklenmedik bir şekilde karşılaşırsa nolur? Hadi gelin birlikte okuyalım! Kitaba tamamen doğaçlama başladım kafama göre yazıyorum yani chatte linçlerseniz pek umursayacağımı düşünmüyorum...
KÖTÜ KIZLAR DA AĞLAR // Gerçek Ailem
~Sıradan klişeleri aşan ama yerine bambaşka klişelikler de getiren bir "gerçek ailem" kitabı.~ Hilal Kavasoğlu İstanbul'un sayılı iş adamlarından biri olan Alparslan Kavasoğlu'nun kızıdır. Küçüklüğünden beri babasının ona karşı soğuk tavırlarıyla ve annesinin ona karşı oluşturduğu bazı dayatmalara maruz kaldığı için ikisiyle de pek iyi anlaşamaz. Onun için hayat abisi Orhan ve yakın arkadaşı Doğukan'dan ibarettir. Hilal'in sıkıcı geçen günlerinden birinde aslında gerçek bir Kavasoğlu olmadığı ortaya çıkar ve Hilal'in zaten pek yerinde gitmeyen hayatı hepten altüst olur. "Babam benden utanırdı. Beni sevmesi ve takdir etmesi için gözünün içine bakardım. Ama o gözlerime 2 saniyeden fazla bakmazdı bile. Nedenini o zamanlar anlamazdım. 'Bu ailede Melek kadar bir değerim yok mu?' diye düşünür dururdum. Sürekli kendimi Melek ile kıyaslardım. Ben..çoğu zaman kendi kardeşimi kıskanırdım. Annemse babamdan daha beterdi. Babam beni sosyal yaşamdan soyutlamaya çalışırken annem kahkahalarıma el koyardı. Giydiğim şeylerden davranışlarıma kadar her şeyime karışırdı. En çok da yediğime. O ikisi bana hayatı zehretmek istiyor gibilerdi. Şimdi bakıyorum da gibisi fazlaymış. Öyleymiş..."
SİYAH BEYAZA KÖRDÜĞÜM (DÜZENLENİYOR)
⚠️KİTAP DÜZENLENMEKTEDİR ŞUAN MEVCUT OLAN ESKI YAZIMDIR HIKAYE EN BAŞTAN YAZILMAKTA OLUP BİRÇOK ŞEY DEĞİŞECEKTİR BİLGİNİZE
Insoumise- Spoilia
Bu, çocukluğu çalınmış, sevdiklerini birer birer yitirmiş ve kaderin acımasız ellerinde savrulmuş bir kızın hikayesi... Zindanın karanlığından ıhlamur ağacının gölgesine, çamurun içine gömülmüş hayallerden gözyaşıyla yoğrulmuş umutlara uzanan bir yolculuk. Her kayıp, her çığlık ve her ölüme rağmen, insan ruhunun sevgiye, bağışlamaya ve direnişe tutunma çabası anlatılıyor. Biyolojik bağların önemi yok; anne olamayan bir kadının yüreği, sevgiyle bir evladın yaralarını sarabilir. Bu hikaye, kalbin en derin acısını, kayıpların ağırlığını ve hayatta kalmanın sancısını, okuyucunun gözünde ve yüreğinde yaşatacak. Bu hikaye mutlu sonların kitabı değil, eğer mutlu son isterseniz okumayın Bu kitapta kimse kimseyi boş umutlarla avutmuyor hayatın içinden ve gerçekliğinden insanın içinden ve karakterinin her iki yönünden yazılmış bir kitap
Esdil one shot
esdil ile ilgili olmasını istediğim sahneleri yazacağım istek bölümleri yorumlara yazabilirsiniz
THE FOLLOWER (+18)
(tamamlandı) "hayranı olduğu idole sıkılmadan her gün Instagram'dan hayatını anlatan jeon jungkook" "ve bir gün yanlışlıkla gelen bildirime dokunup fanı'nın yazdığı mesajları okuyan kim taehyung" (+18 olucak)Concluída
AS
Okyanusların sahibi erkek ve yurtdışından yeni gelmiş yabancı kız ilişkisi. Ana karakterler farklı sanarken ters köşe ile bu ikili arasındaki ilişkiye dönmesi... mükemmel sürükleyici bir kitap. İyi okumalar dilerimmm. Desteklerinizi bekliyorumm
ELVİN ERÇİL GERÇEK AİLEM
Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayar yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Efser Elvin Erçil; bu benim hayatım. 03.01.2025 🍪
Aşağıdan yürürken hep gördüğüm ve çıkmak için ölüme sakladığım o yerin önünde durdum. Gözlerimi aşağı çevirdiğimde az önce yürüdüğüm yollara kuş bakışı baktım son kez. Önümde dizimin bile altında biten bir beton ve devamında benim için koca bir boşluk vardı. Aklımın derinlerine geri dönme düşüncesi dolunca dudaklarımdan alaycı bir nefes kaçtı. Kafamdaki ses bu kadarsın işte diyordu bana. Ölmeyi bile beceremiyorsun, bu kadarsın. Burnumu çekip başımı gökyüzüne kaldırdım. Kara bulutlar vardı üstümde, yağmurun habercisi. Son yağmuru görüp de mi ölseydim düşüncesiyle güldüm. Ölmemek için bahaneler uyduruyordum, oysa çok kararlıydım. Hayır ben çok korkaktım. Ben kendi sorumluluğunu bile alamayacak kadar korkak bir heriftim. Çenemi sıkıp başımı aşağı doğru indirdim. Son anlarımda da korkak olmak istemiyordum. Beton yere iyice yaklaştım. Gözlerim aşağıdayken dudaklarım kıvrıldı.Artık içimdeki o korkak da ölmek istiyordu. Betonun üstüne çıkmayacaktım, kendimi öne doğru bırakıp sonuma gidecektim. Gözlerimi kapatıp bedenimi öne doğru serbest bıraktım. "Koray!" diye bağırıyordu bir kadın sesi. Gözlerimi sıkıp tekrar geri açtım. "Koray!" Yaklaşan sesle birkaç adım geri gelip kafamı çevirdim. Karşımda gördüğüm kız hızla bana doğru koşuyordu. Nereden çıkmıştı şimdi? "Koray, sen misin?" dedi birkaç adım ötemde soluk soluğa durup. Hava kararmış sokak lambaları yanmıştı ama üstümüzdeki sanırım arızalıydı. Yüzünü net göremiyordum ama gözlerinde bir korku vardı. "Hayır." diye yanıtladım kızı.
Mais detalhes