Kalbimin Fendi

Kalbimin Fendi

  • WpView
    Reads 13,988
  • WpVote
    Votes 731
  • WpPart
    Parts 15
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Nov 2, 2017
''Yine mi sen?'' Kendini beğenmiş bir sırıtışla konuşmaya başladı. ''Evet yine ben ne o sevinmedin mi beni gördüğüne ?'' ''Sevinmek ne demek şu anda sevinçten havalara uçacağım'' dedim yapmacık bir şekilde ve sonra ciddi olup tekrar konuştum. ''O ne demek ya tabi ki sevinmedim.'' '' Sevinsen iyi edersin çünkü bundan sonra daha çok görüşecegiz '' Dedi ve yanagimdan makas alıp gitti ukala. Yaaa bu kendini ne saniyor . Arkasindan koşup kolundan tutum. ''Ne o yoksa sende mi burada çalişiyorsun?'' Benim taklitimi yapip konuşmaya basladı. ''Çalismak ne demek buranin patronuyum ben !!'' Haa iyiymiş burada çalışmıyor demeki NEEE patron mu dedi o ohaaaa!!!!!!!! ''NEEEEEEEE!!!''
All Rights Reserved
#214
patron
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines