NEDEN BEN?

NEDEN BEN?

  • WpView
    Reads 10,846
  • WpVote
    Votes 1,334
  • WpPart
    Parts 43
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Mar 4, 2017
Bir yardım elinin bana uzanmasını, bir sihirli değneğin bana dokunmasını, bir iyilik perisinin yanıma gelmesini, her ne olursa olsun bir şeyin beni bu karanlıktan çekip çıkarmasını istiyorum. Ama ne yazık ki bir filmde değiliz. Kızın en ihtiyaç duyduğu anda oğlan gelir, ve saçlarını okşayarak ona her şeyin geçtiğini, yanında olduğunu, ve onu bırakmayacağını fısıldar. Yada başka bir filmde küçük çocuk kötü hisseder, ve birden bire annesi bunu kalbinde hissetmişçesine çocuğun yanına gelir ve ona sarılıp yanında yatar. Yine mutlu son. Ama ne yazık ki bir filmde değiliz, ve ne yazık ki ben bu şanslardan hiçbirine sahip değilim. Benim yanımda annem yok. Olmayacak da. Yanıma gelip bana güzel sözler söylemeyecek, saçlarımı okşayıp alnımı ve yanaklarımı öpmeyecek. Annem ve ben sarılmayacağız. Sarılamayacağız...
All Rights Reserved
#139
emre
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines