MASKENİN ARDINDAKİ

sıkıştım nefes alamıyordum. Ama bu ona engel oluyordu. Ağlıyordum o bana engel oluyordu.Çünkü onun yanında tek bir duygu olmazdı, olamazdı .o beni dört duvara hapis etmişti. Her gece ağlamaktan ne göz yaşım kaldı ne de bir yaşayan bedenim

Ağlamak ne ki? Gözünden düşen damlamı? ağlama neki? o damla yanığın dan düşüp tenimi yakmasımı? ağlamak ne ki? Ben onun her defasında yaşıyordum. Ağlamak artık bana zor geliyordu.Benim göz yaşlarımı çaldılar
Duygularımı caldılar . çocukluğumu hayatımı çaldılar...

Çocukluk derken? ,her şiddete ve annesi babası ilgi görmeyen çocuklar evet sizden kasediyorum o ailede büyüyen her çocuk okul çıkışlarında.Yağmurlu günlerde her kız babası veya annesi çocuğu ıslanmasın üsüşümesin diye şemsiye açıp ona verip " şimdi benim bir tanem kızım okulun nasıl geçti?" diyebilen bir baba,evet anlıyorum sizi ben de biliyorum o nasıl bir duyguyu onlara bakıp ne güzel babalar var keşke benim babamda böyle birisi olsa diyip eve gidip şiddet gören coçuklar , ağlayan çocuklar, sizi çok iyi anlayabiliyorum benim annemde babamda iyi değildi .

Okul cıkışlarında yağmurlu günlerde bana şemsiye tutan bir tanem diyem babam olmadı.Ben hep kendim gecinebildim daha annemle babamdan ilgi görmemiştim.Onlar beni terk etmişlerdi. daha 12 yaşımdaydım annem babamla kavga ederdi ."ne yapacız durumumuz iyi değil linda daha küçük onu nasıl başkasına verebilirim "babam elini masaya vurup "sus odaha küçük dehil 12 yaşında genç bir kız ne yapıyorsa yapsın"diyip annem babamın ayaklarına yapışıyıp "lütfen çocuğumsuz yaşayamam"babam anneme tokat attığı gibi annem yere düşmüstü.Ben ise odamda kapının kösesinde dikilip onları izliyordum. Babamla gözgöze gelmiştim hızlı adımlarla beni kucağında alıp babaneme götürmüştü 8 yıldır.Babanem de kalıyorum..

Şimdi ise bir katilin oyuncağı olmuştum...ne bir yâş