I was just...
- LECTURAS 5,961
- Votos 195
- Partes 23
Druga częśc "I just wanted..."
Nie mając osoby, której możesz zaufać na sto procent, było trudne. Życie z nimi przez ostatnie lata, musiała się liczyć z kłamstwem. Wreszcie oni byli o wiele silniejsi od niej i pilnowali jej bardziej niż powinni. Miała ochotę wrócić do pięknej Florencji, lecz nie było jej to dane. Chciała wrócić i znów ich zobaczyć, wpaść w ich ramiona. Popatrzeć w ich oczy pełne miłości.
Stała się potężna w krótkim czasie dzięki nim, tym którzy ją uratowali z tamtego miasta. Kryjąc ją przed jej rodziną. Chcieli by była bezpieczna, a ona chciała wolności.
❗W rozdziałach znajdują się błędy, które zostaną poprawione, gdy skończę wstawiać wszystkie rodziały!
Todos los derechos reservados
#36
włochy
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
![[sasusaku] nakanaide ✓](https://img.wattpad.com/cover/133353570-256-k226380.jpg)
[sasusaku] nakanaide ✓
Musi być do wyboru. Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło. To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby. Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare, czarne, wesołe, bez powodu pełne łez. Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie. Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno. Naiwna, ale najlepiej doradzi. Słaba, ale udźwignie. Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała. Czyta Jaspersa i pisma kobiece. Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most. Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda. Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydłem, własne pieniądze na podróż daleką i długą, tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej. Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona. Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nic nie szkodzi. Albo go kocha, albo się uparła. Na dobre, na niedobre i na litość boską. ~W.Szymborska "Portret kobiecy"Concluida
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Concluida
Ostrze zemsty, a może miłości
Dark Romance Miłość zaczyna się tam, gdzie kończy się zemsta. Izabella Moretti - piękna, nieprzenikniona, śmiertelnie niebezpieczna. Po brutalnym morderstwie rodziców przez włoską mafię, jej dzieciństwo zakończyło się w jednej nocy. Dziesięć lat przygotowań, życia w cieniu, szkolenia, które uczyniły z niej doskonałą broń. On miał być jej celem. Lorenzo Russo - dziedzic najpotężniejszego rodu mafijnego w Italii. Bezwzględny, opanowany... i hipnotyzująco niebezpieczny. Ale to, czego nie przewidzieli, to jedno spojrzenie. Jeden dotyk. Jedna noc. Między pragnieniem a przeszłością stoi prawda, która może zniszczyć ich oboje. Bo kiedy uczucie budzi się tam, gdzie miała narodzić się tylko śmierć... ...wszystkie zasady przestają mieć znaczenie. Zanurz się w opowieść o mrocznej miłości, w której każda namiętność niesie ryzyko, a każda tajemnica ma swoją cenę.Concluida
Criminal.Powrót
Minęły dwa lata od tajemniczego zaginięcia ciała Kendjiego.Od tamtego czasu Rose ułożyła sobie życie na nowo.Jednak czy to będzie takie proste kiedy na jej drodze znów stanie jej koszmar.W dodatku pewien tajemniczy osobnik ratuje ją przed każdym potencjalnym zagrożeniem.Czy dziewczynie uda się rozwiązać zagadkę zniknięcia ciała?Czy dowie się kto jest jej tajemniczym wybawcą? Płacz ugrzęzł jej w gardle.Podniosła się i wytarła łzy z policzków.Koniec beczenia.Powinna być twarda.Schowała pudełko do szuflady.Zeszła do kuchni gdzie kucharka pichciła już jedzenie. -Jak poznać czy się kogoś kocha?-Gilian odwróciła się do niej z łyżeczką przy ustach.Odsunęła metalowy przedmiot od siebie. -Dlatego o to pytasz ktoś wpadł ci w oko?-Uśmiechnęła się szeroko. -Można powiedzieć,że kiedyś.-Siadła na blacie machając nogami.-Jakiś czas temu polubiłam go nie wiem kiedy i w jaki sposób, ale stało się.Potem w przypływie chwili powiedziałam mu,że go kocham.-Gilian wrzuciła do garnka kilka ziół. -Skarbie, czasem tak jest,że ktoś zrobi coś co nas zaskoczy i zachwyci.Właśnie w takich momentach uświadamiany sobie,że ta osoba jest nam bardzo bliska. -No tak, ale skąd poznać,że ją kocham? -Jak się przy niej czujesz opisz mi to. -Obecnie nie chcesz wiedzieć..-Zacmokała.Rose przygryzła wargę.-Chciałam być obok niego chociaż często wiązało się to z jego chamskim zachowaniem.Chciałam żebyśmy się zakolegowali nie chodziło mi od razu o przyjaźń ,ale od tolerancji mogliśmy zacząć.Nie wiedziałam, dlatego się tak zachowywał.Potem dowiedziałam się prawdy i to go zmieniło.Stał się inny nie do poznania. -I to ci się spodobało?-Mruknęła cicho. -Spodobało mi się to w jaki sposób patrzył na mnie...Concluida
Birds in Chains cz. 2 | ROMANS AGE GAP ⏸️
PISANIE ZAWIESZONE DO ODWOŁANIA Cz. 2 / 2 Adeline i Alexander zostają zmuszeni do zawarcia małżeństwa, które ma połączyć dwie konkurujące ze sobą firmy technologiczne oraz nienawidzące się rodziny. Obydwoje nie mają wyjścia i przez szantaż zgadzają się na warunki, które ustalili wspólnie ich ojcowie - niegdyś wrogowie, a teraz potencjalni partnerzy w biznesie. Alexander traktuje żonę z góry przez jej młody wiek oraz brak obycia w wielkim mieście, a ona widzi w nim zagrożenie oraz powód, dla którego nie może wrócić do życia, które wiodła wcześniej. Jest zagubiona i spętana przez swoje lęki oraz rozproszone emocje, ale powoli dostrzega, że Alexander także kryje w sobie mrok, którego nikt nie chce, ani nie potrafi rozproszyć. Obydwoje są na swój sposób samotni i w końcu będą musieli zawrzeć rozejm, aby poradzić sobie z nową rzeczywistością, która stawia przed nimi coraz to nowsze przeszkody. W TYM ROKU NAMIĘTNOŚĆ MA KOLOR FIOLETU.
Zakochana w koszu
To wciągająca opowieść o nastolatkach, którzy uwielbiają koszykówkę. To dzięki tej jakże żywiołowej grze poznają się i zaczyna się ich bezgraniczna przyjaźń. Są dla siebie jak rodzina, pomimo wszelkich problemów zawsze mogą na siebie liczyć. "- Stary co to miało być? - zapytał Filip, gdy znaleźliśmy się w szatni. - Patrzyłeś na nią jak małe dziecko na wielkiego lizaka. - Czy ty się przypadkiem nie zakochałeś? - dodał Dominik. - Yyy... No... Ja... - zacząłem się jąkać. - Czyli tak. - powiedzieli równocześnie na co wszyscy zaczęli się śmiać. W dobrych humorach zaczęliśmy mecz. Min ął szybko i nim się obejrzałem schodziliśmy z boiska jako zwycięzcy."Concluida
I never stopped loving you
A gdy pewnego dnia całe Twoje poukładane życie rozpadł się jak domek z kart? W ułamku sekundy, zaczynasz go nienawidzić, ale mimo wszystko go kochasz, kochasz ponad wszystko. Rozkazujesz mu zniknąć ze swojego życia, a on kocha Cię tak bardzo, że jest gotowy to zrobić byle byś była szczęśliwa. Chociaż w środku umierasz, umierasz każdego dnia bez niego. Każesz mu znikać, na zawszę. A potem kiedy patrzysz w jej oczy i widzisz, jego ..... Rozumiesz, że ta miłość nie umarła, ale nie umiesz inaczej. Co zrobisz jeśli poskładasz to, życie od nowa. Na Twoim palcu zabłyśnie pierścionek, a przed Tobą ponownie stanie on ? Z tą sama iskierką, co wtedy. Co zrobisz, kiedy powie "Nigdy nie przestałem Cię kochać" Czy zbieg kilku zdarzeń, zdoła naprawić to co się kiedyś wydarzyło? Czy jedna rozmowa może naprawić wszystko? Kiedy będziesz musiała wybrać między rodziną, a nim kogo wybierzesz? A może nie wszystko da się odbudować?Concluida
Potrzebuję Cię...
Szłam pustymi ulicami mojego osiedla. Wiatr rozwiewał mi włosy. Zmarznięte dłonie włożyłam do kieszeni kurtki. Nie wzięłam rękawiczek. Nie szkodzi. I tak niedługo wrócę do domu. - Julia! - usłyszałam za sobą czyjś głos. Odwróciłam się. - Krzysiek? Co ty tu... - Pomyślałem, że może chcesz pogadać - dobrze wiedział, że mam problem i nie chciał zostawić mnie samej. - Ty zawsze wiesz, kiedy cię potrzebuję - uśmiechnęłam się. - Jak tam? - Coraz gorzej. Mama w nocy płakała, tata próbuje być silny, ale też się denerwuje, a ja... - głos mi się łamał. - Nie jest dobrze. Krzysiek przytulił mnie. - Nadal żadnych informacji? - spytał. ...Concluida
Musi być do wyboru. Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło. To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby. Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare, czarne, wesołe, bez powodu pełne łez. Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie. Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno. Naiwna, ale najlepiej doradzi. Słaba, ale udźwignie. Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała. Czyta Jaspersa i pisma kobiece. Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most. Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda. Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydłem, własne pieniądze na podróż daleką i długą, tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej. Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona. Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nic nie szkodzi. Albo go kocha, albo się uparła. Na dobre, na niedobre i na litość boską. ~W.Szymborska "Portret kobiecy"
Más detallesPautas de Contenido