ludzie skrajni || taekook

ludzie skrajni || taekook

  • WpView
    Reads 257
  • WpVote
    Votes 37
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 4, 2025
Zgaszony odcień czerwieni niezmiennie pozostawał jego ulubionym. Zawsze kojarzył mu się najpiękniej, przecież te wszystkie błogosławieństwa i otaczające go przyjemności były nim praktycznie nasączone. Cotygodniowe bukiety róż zdobione aksamitnymi wstążkami, skórzana torba ze stertą pogniecionych dokumentów, ukochane, drogie wino i serce, które Jeongguk oddał mu tak ufnie. Czerwienią zanosiły się również jego własne policzki, gdy miękkie usta bruneta całowały go po dłoniach z absolutnym uwielbieniem tak czule i szczerze. Kto by pomyślał, że dzielenie pasji mogło połączyć nie tylko dusze, a wszelkie ciała? dyskretny angst | top!jk | bottom!tae
All Rights Reserved
#229
darkromance
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • JEDEN WERS || OKI
  • CEO
  • teacher's pet | yoonmin
  • [T] Carpathian | Dramione
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński

Była dla niego ciszą w świecie, który od dawna nie potrafił już zwolnić. Kimś, kogo znał od lat, a mimo to dopiero jedno spojrzenie i kilka wyśpiewanych wersów sprawiły, że zaczął dostrzegać ją naprawdę. On z kolei był dla niej historią, której nigdy nie planowała napisać, a jednak z każdą kolejną stroną coraz trudniej było jej odłożyć ją na półkę. Nie był człowiekiem, którego łatwo było zrozumieć. Nosił w sobie zbyt wiele przemilczeń i zbyt wiele prawd ukrytych między słowami piosenek. Ona wierzyła, że pod całym tym hałasem istnieje ktoś, kto potrafi kochać równie szczerze, jak obiecuje. Nie wiedziała jeszcze, że niektóre serca pękają nie z braku miłości, lecz pod ciężarem kłamstw, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. „- Przecież ty chciałeś mieć tylko kogoś z kim mógłbyś grać na scenie. - wyszeptałam. - Nie mam racji?"

More details
WpActionLinkContent Guidelines