Ruhların İmparatoru

Kabullenemiyordu, kabullenmek istemiyordu. Burukça gülümsedi, masmavi parlayan ve hâlâ onu iyileştirmeye çalışan eline daha çok güç bindirdi, ışık her seferinde güçlendi, ama yarada bir değişim olmadı.

Diğer elini yanağına götürerek yavaşça okşadı, yüzünde hissettiği eller acısını körüklüyordu. "Yemin ederim seni bir daha kızdırmayacağım, üzdüğümde bunu anlamazsam bana istediğin kadar çemkirebilirsin. Bunu anladığım an gönlünü almak için ne yapmam gerekiyorsa yapacağım, lütfen... Tek isteğim benimle kalman, lütfen."

Çaresizce ağzından çıkan sözler Catherine in kalbine saplandı, ama yapabileceği bir şey olmadığı için sadece gözlerinden yaşlar akıtabildi. Ağzını açıp konuşmaya çalıştı, başaramadı. Tekrar denediğinde ağzından çıkabilen tek söz şu oldu. "Senden nefret ediyorum Oenus, senin için bu kadar değersiz olduğumu bilseydim kendi kendimin boğazını keserdim."

Catherine in ağzından çıkan sözler ikisini de dondurmuştu. Bunu kendinin söylemediğini biliyordu, böyle bir şey demek istememişti ki! O sırada kadının kulağının yanında söylediği kelimeleri hatırladı.

'Son sözünü söylediğinde, hem onu parçalayacaksın. Hem de kendin parçalanacaksın, şansına küs. Benim olanı çaldın.'

-------------------------

Bu hikaye kan vahşet vb içerebilir, rahatsız olanlar var ise hikayeye başlamaması önerilir.

Lütfen herhangi bir şekilde kitabı kopyalamayınız. Esinlenmek isterseniz bunu bana nereden nasıl esinleneceğinizi detaylıca açıklayınız.