//Jestem cały twój//RadioStatic

//Jestem cały twój//RadioStatic

  • WpView
    Lecturas 3,593
  • WpVote
    Votos 171
  • WpPart
    Partes 18
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mié, feb 11, 2026
WpInfo
Fanfic
Hazbin Hotel
Okiii... Alastor i Vox za życia są przyjaciółmi. Początek XX wieku nie jest prosty lecz łatwiej iść przez życie z dobrym przyjacielem, Vox coś o tym wie. Życie daje mu ostro w kość przez głos w głowie który dowodzi mu o tym jak bardzo beznadziejny jest. Mimo że wszystko co wmawia sobie Vox to straszne bzdury. Niestety ten zaczyna też wieżyć że jego uczucia do Alastora nigdy nie zostaną odwzajemnione. Po kilku latach przyjaźni jeden z nich musi się jako pierwszy przekonać czym tak naprawdę jest śmierć... Kursywa- myśli bohaterów "Kursywa w cudzysłowie"-patusiarski głosik w głowie Voxa Pogrubiona Trzcionka- Daty, przebieg lat, informacja o retrospekcji ~szybciutko: to moja pierwsza książka więc pls nie oceniajcie jakoś bardzo surowo. Może się kupy nie trzymać więc sorry... A i jeszcze jedno nwm jak będzie z częstotliwością dodawania rozdziałów ale oczywiście będę się starać.~
Todos los derechos reservados
#8
alastorxvox
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • JEDEN WERS || OKI
  • CEO
  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • teacher's pet | yoonmin
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • [T] Carpathian | Dramione

Była dla niego ciszą w świecie, który od dawna nie potrafił już zwolnić. Kimś, kogo znał od lat, a mimo to dopiero jedno spojrzenie i kilka wyśpiewanych wersów sprawiły, że zaczął dostrzegać ją naprawdę. On z kolei był dla niej historią, której nigdy nie planowała napisać, a jednak z każdą kolejną stroną coraz trudniej było jej odłożyć ją na półkę. Nie był człowiekiem, którego łatwo było zrozumieć. Nosił w sobie zbyt wiele przemilczeń i zbyt wiele prawd ukrytych między słowami piosenek. Ona wierzyła, że pod całym tym hałasem istnieje ktoś, kto potrafi kochać równie szczerze, jak obiecuje. Nie wiedziała jeszcze, że niektóre serca pękają nie z braku miłości, lecz pod ciężarem kłamstw, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. „- Przecież ty chciałeś mieć tylko kogoś z kim mógłbyś grać na scenie. - wyszeptałam. - Nie mam racji?"

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido