Ten uśmiech... // Radiodust

Ten uśmiech... // Radiodust

  • WpView
    Reads 144
  • WpVote
    Votes 14
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Dec 4, 2024
★ Opis: Anthony po skończeniu swojego marnego żywotu na ziemi trafił do piekła. Jego po-życie nie układało się zbyt dobrze- zarabiał mało, ponieważ jego szef uważał, że to on odwala całą robotę. Ponadto pracuje jako gwiazda porno, męska prostytutka oraz striptizer. Jedyną ucieczką od bólu i wszelkich zmartwień były rozróby ze swoją przyjaciółką Cherry Bomb ale to do czasu... ★ Uwaga! - Okładka jest zrobiona przez Kalico_of_doom na Instagramie i autor nie pozwolił na powszechne udostępnianie! Ja uzyskałem na to zgodę więc jeśli również chcesz wykorzystać tą pracę, zapytaj go o to najpierw! - Książka może zawierać homoseksualizm, wulgaryzmy oraz nie sceny nieodpowiednie dla każdego wieku (Jednak będę starał się ich unikać) - Opowieść jest na podstawie odcinka pilotarzowego serialu o nazwie Hazbin Hotel ale niektóre elementy są zmienione na potrzeby książki - To moja pierwsza powieść więc jeszcze nie wiem co jak i gdzie więc proszę mi wybaczyć za błędy lub napisać w komentarzu co mam konkretnie zmienić - Jeśli nie lubisz shipu Radiodust, to po co to czytasz? Dla hejtu? Jeżeli tak właśnie jest, proszę nie kłóć się, bo każdy ma inne poglądy
All Rights Reserved
#23
radiodust
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Ninjago || My Lightbringer
  • [T] Carpathian | Dramione
  • CEO
  • teacher's pet | yoonmin
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • JEDEN WERS || OKI

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines