Lavin

Acı ile çığlık attı kız.

"Açın kapıyı! Abla, abla bekle nolur bekle!"

Kalp atıslarının sesi ince bir tize dönerken kız tekrar çığlık attı.

"Pelin hatrına abla yalvarırım! Abla gitme!"

Artık bir ses veya bir abla yoktu. Yükü omuzlarına ağır gelen bir kız çocuğu, ve doktorlar vardı odada.

Doktorlar gittiğinde bir doktora çarptı gözü, elleri ile onu çağırıyordu. Gitti o yöne ablasının güzel teni bembeyazdı, hiç ama hiç yakışmamıştı ona bu hal. Kadın sessizce kızın kulağına fısıldadı. Ama ne dediği asla anlaşılmadı.

"Kötü de olsa hatırla Açelya, Hatırla"

Arkadan bir çocuğun daha çığlık sesi geldi, kadın gözlerini benden çekti ve o çocuğa gitti. Ben bana dediğini duymadım ama, o çocuğa dediklerini çok net duydum, hatta kulaklarım kanarcasına yüksek ses ile duydum.

"𝘜𝘮𝘢𝘳ı𝘮 𝘚𝘪𝘻𝘪 𝘉𝘪𝘳𝘣𝘪𝘳𝘪𝘯𝘪𝘻𝘦 𝘎𝘦𝘵𝘪𝘳𝘪𝘳 𝘠𝘢𝘳ı𝘯𝘭𝘢𝘳."