KALPSİZİN ZİNDANI

" neden odama geldin?" dediğimde bana cevap vermeye tenezzül etmeden üzerime yürümeye devam etti. o an bu adımların iyi bir şeylerin olmayacağın işaretiydi. ona doğru giden adımlarım gerilemeye başladı. kaşlarımı çatarak " Calderina nerede ve sen neden buradasın?.. duyuyor musun beni?" dedim hafifçe sesimi yükselterek. Hector kafasını geriye atarak güldü. "benimle yanlız kalmaktan bu kadar mı korkuyorsun? önceden bunu bana söyleseydin en azından yanına daha çok uğradım."
ne diyordu bu adam? benimle kafa mı buluyordu?
öfkemi yatıştırmaya çalışarak "benimle dalga geçme, ciddiyim ben. ne işin var odamda? Calderina nerede?"
tek kaşını kaldırarak "odam?" diye sordu." bu kadar çabuk mu sahiplendi bu odaya? senin buraya zar zor alınacağını düşünmüştüm."
sustum.bir şey demedim, bunu sebebi ise söylediklerin her birinin beni sinirlendirmesiydi.
ikimiz odanın ortasında durmuş -aramızda kısa bir mesafe vardı- birbirimize bakıyorduk.