CHIPEOS DE MI ESCUELA
- LECTURAS 38
- Votos 2
- Partes 1
Quizás también te guste
داستان ترسناک
--- باران از عصر شروع شده بود. بارانی سنگین، خفهکننده، از آنهایی که خیابان را خالی میکنند. آرمان تاکسی گرفته بود تا به خانه برگردد، اما راننده وسط راه گفت: «جاده اصلی بستهست. از کوچه پشتی میبرمت.» کوچه باریک بود. تاریک. چراغهای خیابان یکی در میان خاموش بودند. وقتی تاکسی ایستاد، آرمان تازه فهمید این مسیر را نمیشناسد. «اینجا که خونه من نیست.» راننده فقط به آینه نگاه کرد. لبخند زد. «پیاده شو. رسیدی.» قبل از اینکه آرمان چیزی بگوید، درها قفل باز کردند. بوی نم و خاک خیس کوچه را پر کرده بود. تاکسی رفت. آرمان گوشیاش را درآورد. آنتن نداشت. تنها نور، چراغ زرد و لرزان بالای دری چوبی بود. دری که انگار سالها باز نشده بود. صدایی آمد. تق… تق… از پشت سرش. برگشت. کسی نبود. باز… تق… تق… این بار نزدیکتر. قلبش تند زد. «کیه؟» پاسخی نیامد. دستگیره در چوبی آرام تکان خورد. آرمان خشکش زد. در، با نالهای آرام باز شد. داخل، تاریکی مطلق بود. اما چیزی در آن تاریکی نفس میکشید. نفس… سنگین… آهسته… آرمان عقب رفت. صدایی درست کنار گوشش زمزمه کرد: «بالاخره برگشتی…» یخ زد. صدا از داخل خانه نبود. از پشت سرش بود. چرخید. هیچکس. اما سایهاش روی زمین… تنها نبود. یک سایه دیگر کنار سایهاش ایستاده بود. و آرام… آرام… به سمت او خم شد.
순수한 사랑
애정
"رد پای تو"kookmin"
💜رد پای تو💜 💜Your footprints💜 جیمین و جونگکوک، عاشقایی که انگار دنیا فقط برای اونا ساخته شده بود....از اون عشقایی که نفس به نفس، جان به جان، برای هم بودن....اونا با هم قول دادن که حتی مرگ هم نتونه بینشون جدایی بندازه.....اما سرنوشت، همیشه بیرحم ترین نویسندست.... در یک شب بارونی، وقتی همه چیز عاشقونه پیش میرفت، اتفاقی مرموز و تلخ باعث میشه جونگکوک دچار حادثهای بشه و حافظش رو از دست بده....وقتی چشماشو باز میکنه، نه تنها عشقش رو نمیشناسه، بلکه حتی نگاهش هم دیگه هیچ احساسی به جیمین نداره....برای جونگکوک، جیمین حالا فقط یه غریبست... و چه چیزی دردناکتر از اینکه عشقِ زندگیت، فراموشت کنه؟ ❌ادامه سناریو توی پارت اول کرکترها❌ ژانر:امگاورس،عاشقانه،کمدی،درام،انگست،امپرگ،اسمات کاپل ها:کوکمین....تهگی...نامجین....جیهوپ و..... بقیه کاپلا سوپرایزه از رو هشتکا بفهمین🤭🫰🏻 ❌این فیکشن ورژن یونمین هم گذاشته شده❌ #bts#exo#yoonmin#txt
عشق تاوان داره
خلاصه : +من شوهر تو نمیشم - مجبوری عزیزم ...درست رفتار کن . . . . هنوز تموم نشده
𝗞𝗔𝗥𝗜𝗘𝗟𝗔
خلاصه داستان برای «𝗞𝗔𝗥𝗜𝗘𝗟𝗔»: در دنیایی که آلفاها با رایحههای خاصشان شناخته میشوند، تهیونگ، آلفایی قدرتمند با رایحهی چوب تلخ، رازهایی را در دل دارد که حتی خودش نمیداند. جونگکوک، آلفایی ساده با رایحه باران، ناخواسته وارد خانوادهای میشود که پیوندهای عمیقی با گذشتهی تهیونگ دارد. پدر تهیونگ و مادر جونگکوک در حالی ازدواج کردهاند که هر دو از فرهنگها و زبانهای مختلف بهرهمندند: تهیونگ در ایتالیا بوده و ایتالیایی میداند، و جونگکوک مادری دارد که در فرانسه زندگی کرده. آنها هنوز نمیدانند که سرنوشتشان به هم گره خورده است. آیا این دو آلفا میتوانند رازهای گذشته را کنار بگذارند و حقیقت جفت بودنشان را بپذیرند؟
🎶🥰كلمات أغاني متنوعة 🎶🥰
سوف أقدم كلمات أغاني حيوية أسمع لها منذ الصغر و إلى الآن مع الترجمة كما سأقدم كلمات أغاني كرتون لإيمي هيتاري و غيرها المهم سوف تفهمون أكثر عندما تقرأونه يمكنكم أيضا أن تطلبوا أحد الأغاني كانت كورية🇰🇷 أترجمها كانت صينية🇨🇳 أو ياباني ة🇯🇵 أو روسية أو تركية 🇹🇷 أو آسبانية أو إيطالية إلى غير ذلك
هاوڕێیەتی + پەیوەندی جەستەیی
هاوڕێن نزیکن (پەیوەندی جەستەیی هەیە) بەڵام ناڵێن: "من تۆم خۆشەوێت" ناڵێن: "ئێمە هاوسەرین" داهاتووێک پێکەوە ناچن دوو کەس هاوڕێن، بەڵام وەک هاوسەر یان عاشق ڕەفتار دەکەن لە هەندێ شتەدا، بێ ئەوەی بەڕاستی پەیوەندییەکی جدی هەبێت
تنهاترین ســـردار | امامحسـ💚ــنمجتــبیٰ«ع»
این یک داستان نیست... این چند قطعه، حقایقی در باب شخصیست که عاشقانه عاشقاش هستم♥️. مظلومترین، غریبترین، کریمترین و بهترین مخلوق خداوندگار... فردی که از هشت سالگی موهایش را گرد پیری گرفت و به جای مرهم بر جگر چاکچاکش، چهل سال تمام زخم بر دِلَش زدند و سرانجام این زهر جفای همسر نالایق اش بود که جاناش را ربود! تنهاترین سردار...:).💔
--- باران از عصر شروع شده بود. بارانی سنگین، خفهکننده، از آنهایی که خیابان را خالی میکنند. آرمان تاکسی گرفته بود تا به خانه برگردد، اما راننده وسط راه گفت: «جاده اصلی بستهست. از کوچه پشتی میبرمت.» کوچه باریک بود. تاریک. چراغهای خیابان یکی در میان خاموش بودند. وقتی تاکسی ایستاد، آرمان تازه فهمید این مسیر را نمیشناسد. «اینجا که خونه من نیست.» راننده فقط به آینه نگاه کرد. لبخند زد. «پیاده شو. رسیدی.» قبل از اینکه آرمان چیزی بگوید، درها قفل باز کردند. بوی نم و خاک خیس کوچه را پر کرده بود. تاکسی رفت. آرمان گوشیاش را درآورد. آنتن نداشت. تنها نور، چراغ زرد و لرزان بالای دری چوبی بود. دری که انگار سالها باز نشده بود. صدایی آمد. تق… تق… از پشت سرش. برگشت. کسی نبود. باز… تق… تق… این بار نزدیکتر. قلبش تند زد. «کیه؟» پاسخی نیامد. دستگیره در چوبی آرام تکان خورد. آرمان خشکش زد. در، با نالهای آرام باز شد. داخل، تاریکی مطلق بود. اما چیزی در آن تاریکی نفس میکشید. نفس… سنگین… آهسته… آرمان عقب رفت. صدایی درست کنار گوشش زمزمه کرد: «بالاخره برگشتی…» یخ زد. صدا از داخل خانه نبود. از پشت سرش بود. چرخید. هیچکس. اما سایهاش روی زمین… تنها نبود. یک سایه دیگر کنار سایهاش ایستاده بود. و آرام… آرام… به سمت او خم شد.
Más detalles