EFSUNKÂR
- Leituras 10,565
- Votos 793
- Capítulos 35
Em andamento
Última atualização sáb, mar 21, 2026
"Bir röportaj... sıradan bir iş günü mü,
yoksa geçmişin küllerini yeniden alevlendiren bir kıvılcım mı? Efsun, şehit babasının ardından gömdüğü anılarıyla yüzleşirken, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını öğreniyor. Karanlık sırlar, derin ihanetler ve hayatını değiştirecek bir gerçek... Efsun bu savaşı kazanabilecek mi, yoksa en büyük kaybını mı yaşayacak?
Bir kadının sırrı, bir askerin yeminiyle çarpıştı.
Gerçek açığa çıktığında; ya aşk dirilecekti... ya da her şey ölecekti."
Kitabımda büyük adımları siz, sevgili okurlarımla atacağım için şimdiden mutluyum. Hepinize teşekkürlerimi iletiyor, iyi okumalar diliyorum 🤍
Todos os Direitos Reservados
#3
muhabir
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
KIRIK SANCAK ALTINDA
"Şi-şifre?" dedi adam zorlukla. Ne şifresi diye düşündü Meryem. Ne olduğunu anlamıyordu. Bu adam kimdi? Hangi şifreden bahsediyordu? "Ne şifresi?" diye sordu cevap almak için. "Neden bahsediyorsun?" Adamın dudaklarından yine tek kelime döküldü. "Şifre?" Ne olabilir diye düşündüğü bir anda dizleri üzerinde olan eline kaydı bakışları. Ne der gibi baktı adamın elindeki şeye. "Künye mi o?" dedi sesli bir şekilde. Her dakika telaşı daha da artıyordu. "Künye!" dedi aydınlanır gibi. "Asker!" Hemen elindeki künyeyi alıp üzerine baktı. Karanlık bir gecede onları aydınlatan tek şey küçük sokak lambasıydı. Gözlerini kısarak, künyenin üzerinde yazılı olan isim ve soyisimi okumaya çalıştı. Gördüğü isimle bozguna uğramış gibi adama baktı. "Ahmet Vural?" O olabilir miydi? Abisinin askeri olabilir miydi? Nasıl? Ahmet Vural şehit olmamış mıydı? Olamazdı. Şehit uğurlama törenine bile katılmıştı. Nasıl olurdu bu? "Şifre?" dedi adam tekrardan. Sadece şifreyi soruyordu. "Bozkurt," dedi Meryem telaşla. Bu Ahmet Vural, abisinin timden asker arkadaşı olan adamsa, o zaman şifre buydu. "Sorduğun şifre bu mu?" "Yardım et." 📌Hikâye, kurgu ve kapak şahsıma aittir.
LİLYUM - TAMAMLANDI -
Halbuki konuşmaya ne kadar muhtacım. Her şeyi içinde boğmaya mecbur olmak, diri diri mezara kapanmaktan başka nedir? | Sabahattin Ali. ~~ Dayanamıyordu. Artık yaşadığı şeylere dayanacak gücü kalmamıştı. Ruhu bedenini yavaş yavaş terk ediyordu ve artık elinden hiçbir şey gelmiyordu. Ayakta duracak hali, yaşaması için hiçbir sebep yoktu. Yapayalnızdı. Tamamen bir başınaydı. Telefonunun melodisi kulaklarına dolarken umursamadan yaşlı gözleri ile karşıya geçmek için hareket etti. Kendisine bağıran sesleri bile o kadar uzaktan duyuyordu ki üzerine doğru son sürat hızla gelen arabayı son anda fark edebildi. Yolun ortasında donup kalırken bir anda bedeninde oluşan acı ile gözleri sımsıkı kapandı. Her şey bir kaç saniye içinde gerçekleşirken, bedeni bir çuval gibi kendisine çarpan aracın camından hızla yere düştü. Aynı anda etraftan yükselen çığlık sesleri genç kadının kulaklarına ulaşırken bedenini inanılmaz bir acı esir almıştı. Sadece bir kaç saniye sonra burnuna dolan kokuyu ve o sesi duyduğunda bilinci yavaş yavaş bedenini terk etmeye başladı. ~~ • Watty2021 #1 (23.02.2022) • Cover by: @sahmatasarimConcluída
Kalbim Yangın Yeri (Hayalet Serisi 2)
Adalet... bazen bir teraziden çok, bir yürek sınavıdır. Savcı Çiğdem Yılmaz, kanunlara sığınarak kendini korumayı öğrenmiş bir kadındır. Uzun kumral saçlarının ardında, deniz mavisi gözleriyle gizlediği bir umut vardır - ama görev, duygulara izin vermez. Yüzbaşı Burak Özyiğit ise savaş meydanlarında çelikleşmiş bir askerdir. Koyu kahverengi gözlerinde, kayıpların ve görevlerin ağırlığı vardır. Fakat karşısına çıkan o kadın, onun tüm disiplinini alt üst edecektir. Bir dava, ikisini aynı cepheye sürükler. Biri adalet için savaşır, diğeri vatanı için. Ancak kader, onların kalplerinde bambaşka bir savaş başlatır. Kurşunlardan hızlı geçen bir bakış, emirlerden daha güçlü bir bağ... Ve sonunda her şeyin ortasında sadece bir gerçek kalır: Kalplerinin yangınını hiçbir yasa, hiçbir emir söndüremez. "Adaletle başladı, aşkla yandı." ya da "Bir dava... iki kalp... ve söndürülemeyen bir yangın."
ARKADAŞKÇA
Biraz genç biraz deli ama sonuna dek sevgi dolular. Onları birbirlerinden ayırmak sanılandan daha zor. Hayatlarına sıkı sıkı tutunabilmek için savaşmalı, sevmeli ve bir arada olmalılar.Concluída
MEYUS
"Gitmekle gitmiş olmazsın, gönlün kalır, aklın kalır, anıların kalır." Meyus #1 gitmek (25.12.2020)Concluída
DUVAR SURAT
... Azralar, Azzraalarr yıktı Azralar, Azraaallarr Azralarrr zalım Azralarr." "Oğlum sus lan başka şarkı mı kalmadı hem Azralar değil o" diyerek Yiğit tekrar koluna girdi. "Aaaa Azraa seen mii geldin?" Yiğiti Azra sanıp boynuna atladı salak. Bu içmiş mi ya. Yerde duran eşyalarımı alıp diğer kolunda da ben girdim. Emre gevşek gevşek konuşarak başını bana çevirdi. " Azra bak bu da Samem biziim Yiğitin yavuklussu."Dediği anda Yiğit ciddi bir şekilde baya bir kahkaha attı. Samem ne ya Sanem bile diyemiyor maynak. "Yiğit yavuklusu diyor ya" diyerek başımı uzatıp Yiğite baktım. "Değil misin?" "Değilim, beyefendiler ayrılmayı düşünüyor benden" "Lan o tehditti tehdit." "Bana ne git kendine başka yavuklu bul" "Emin misin bulayım mı?" "Hihh zampara mısın sen pislik ,gönlümü alacağına neler diyorsun ya" "Gönlün zaten benim" "Sus pis fırsatçı" " Konu sen olunca fırsatçıyım güzelim" "Ama şimdi konu ben değilim" diyerek gözlerimle koluna girdiğimiz Emre'yi gösterdim. Hala kendi kendine konuşuyor ya. Eve doğru yürürken bir yandan da zoraki gelen Emre beyi çekiştiriyorduk. Yiğit'e Azra diye sarılıp sarılıp duruyor, iltifatlar ediyor. " Emre yeter ya bir dur çocuğum ben bile o kadar sarılmadım Yiğit'e" Dedim ve Emre yi kendime doğru çektim, hayvan birazdan Azra diye Yiğit'i öpecek bıraksam...Hihh ben ne dedim az önce, ya ben Yiğiti Azradan mı amannn Emreden mi kıskandım. Aferin Emre bir bunu yaptırmadığın kalmıştı. Gözlerimi rezil olmanın utancıyla Yiğit e çevirdim. Bana bakıp pis pis sırıtıyordu, tabii ki sırıtır meydan verdim adama. "Yiğit gülme!" "Sanem" "Ne var" "Güzelim Emre erkek biliyorsun değil mi?" "Yiğit sus ya hep Emre yüzüne şey yaptım" "Ne yaptın?" KISKANDIM, KISKANDIM,KISKANDIM mal gibi sevgilimi bir erkekten kıskandım. Altını çiziyorum bakın kızdan değil erkekten! Her şeyimiz mi tuhaf olacak ya...Concluída
"Şi-şifre?" dedi adam zorlukla. Ne şifresi diye düşündü Meryem. Ne olduğunu anlamıyordu. Bu adam kimdi? Hangi şifreden bahsediyordu? "Ne şifresi?" diye sordu cevap almak için. "Neden bahsediyorsun?" Adamın dudaklarından yine tek kelime döküldü. "Şifre?" Ne olabilir diye düşündüğü bir anda dizleri üzerinde olan eline kaydı bakışları. Ne der gibi baktı adamın elindeki şeye. "Künye mi o?" dedi sesli bir şekilde. Her dakika telaşı daha da artıyordu. "Künye!" dedi aydınlanır gibi. "Asker!" Hemen elindeki künyeyi alıp üzerine baktı. Karanlık bir gecede onları aydınlatan tek şey küçük sokak lambasıydı. Gözlerini kısarak, künyenin üzerinde yazılı olan isim ve soyisimi okumaya çalıştı. Gördüğü isimle bozguna uğramış gibi adama baktı. "Ahmet Vural?" O olabilir miydi? Abisinin askeri olabilir miydi? Nasıl? Ahmet Vural şehit olmamış mıydı? Olamazdı. Şehit uğurlama törenine bile katılmıştı. Nasıl olurdu bu? "Şifre?" dedi adam tekrardan. Sadece şifreyi soruyordu. "Bozkurt," dedi Meryem telaşla. Bu Ahmet Vural, abisinin timden asker arkadaşı olan adamsa, o zaman şifre buydu. "Sorduğun şifre bu mu?" "Yardım et." 📌Hikâye, kurgu ve kapak şahsıma aittir.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo