Whisper Of Abyss

Whisper Of Abyss

Reads 702
Votes 81
Parts 8

MatureOngoing

Last published Mon, Jan 26, 2026

Fanfic

Tagscriminal death forbidenlove greek hate

-- Δεν ήταν ποτέ θέμα εξουσίας. Ήταν θέμα ελέγχου-και ποιος θα τον χάσει πρώτος. Ο Μάξιμος δεν χρειαζόταν να υψώσει τη φωνή. Το όνομά του αρκούσε. Ψυχρός, ανελέητος, απόλυτα κυρίαρχος σε έναν κόσμο όπου τα λάθη πληρώνονται ακριβά. Οι αποφάσεις του ήταν νόμος. Και ο ίδιος, ασυγκίνητος από συναισθήματα ή τύψεις. Η Άρτεμη δεν έμοιαζε με καμία. Οξυδερκής, απρόβλεπτη, αφοπλιστικά ήρεμη. Δεν προσπαθούσε να ξεχωρίσει-κι όμως, δεν μπορούσες να την αγνοήσεις. Δεν την τρόμαζε η εξουσία του. Την παρατηρούσε, την ανέλυε μέχρι που έγινε μέρος της. Όταν οι δυο τους συναντήθηκαν, τίποτα δεν ήταν όπως πριν. Δεν ήταν πόλεμος. Ήταν πρόκληση. Δεν ήταν έρωτας. Ήταν απώλεια ελέγχου. Και οι δύο πίστευαν πως κρατούσαν τα ηνία. Μα κάποιος πάντα λυγίζει πρώτος. Και τότε, κάπου ανάμεσα στη λογική και την παράδοση, ανάμεσα στον φόβο και την επιθυμία, ακούστηκε ο πρώτος ψίθυρος. Ο Ψίθυρος της Αβύσσου. Μάξιμος - Άρτεμη

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

Content Guidelines