W cieniu pożegnania

W cieniu pożegnania

  • WpView
    LECTURI 11
  • WpVote
    Voturi 0
  • WpPart
    Capitole 4
WpMetadataReadÎn curs de desfăşurare
WpMetadataNoticeUltima publicare mie, dec 25, 2024
WpInfo
Poezie
Ta książka to zbiory poezji, które niosą ze sobą ciężar i piękno miłości, a także ból związany z jej utratą. Każdy wiersz to chwila pełna emocji, zapis chwil radości, które przerodziły się w tęsknotę, i nadziei, która staje się coraz bardziej odległa. Bohaterowie tych wierszy kochali, stracili, a teraz starają się zrozumieć, czym jest życie po pożegnaniu. Zbiór ten to nie tylko opowieść o miłości, ale także o trudnych rozstaniach, o tym, jak czasami trzeba pozwolić odejść, by znaleźć siebie. To książka, która wciąga w wir emocji i pozwala odnaleźć swoje własne uczucia w słowach, które pozostają po każdym rozstaniu.
Toate drepturile rezervate
#149
list
WpChevronRight
Alătură-te celei mai largi comunități de povestiri din lumePrimește recomandări personalizate de povești, salvează-ți favoritele în biblioteca ta și comentează și votează pentru a-ți dezvolta comunitatea.
Illustration

S-ar putea să-ți placă și

  • Śnieżyny
  • Faber est suae quisque fortunae
  • Smutne opowieści
  • Jeszcze bliżej...
  • Zranione uczucia - Wiersze
  • Chaos miłości 3
  • BTS  I NIE TYLKO 💜

W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, żenady I patrzcie na mnie, patrzcie, choćby dla zasady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Te setki spiesznych nóg i dłoni pełnych pracy I głów mówiących jednostajnym głosem Tysięczny martwy wzrok, ci sami wciąż łajdacy Kto przejmie się ich bezimiennym losem? - "Miasto" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Łyk za łykiem schodzi drink za drinkiem, sztuczne kwiaty W oczach rozmazują się grafitti i plakaty W kilka ruchów spadną z nas koszulki, buty, spodnie Jesteś prosto z piekła, a ja lubię igrać z ogniem - "Czerwone Światła"

Mai multe detalii
WpActionLinkLinii directoare referitoare la conținut