İHTİRAS-Code

Onu ilk gördüğüm zaman aklıma geldi. Güç insanı tehlikeli yapardı. Evet, güç tehlikeliydi fakat yanlış insanın eline geçerse bir silaha dönüşürdü. Ve o yanlış kişiydi.

Kendimde daha fazla dayanacak gücü bulamayınca dizlerimin üstüne düştüm. Sol gözümden bir damla yaş akarken kendimi kasmaktan nefes almayı unutmuştum resmen. Soluklanmak için bir elimi yere bastırdım ve nefes alıp vermeye çalıştım.

"Banu-"

"Bana bunu nasıl yaparsın Çağıl?" Derin bir nefes aldı ve cevap verdi.

"Benden kaçma Banu bunu yapma. İstesen de benden kaçamazsın. Seni her yerde bulurum."

Biraz daha kendime geldiğimde etrafın loş bir ışıkla aydınlandığını fark ettim. Kafamı kaldırıp karşımda bana öfkeli gözlerini yönelten adama baktım.

"Sen ne tür bir merhametsizsin? Manyak mısın sen?"

Son söylediklerimden sonra bir hışımla durduğu yerden yanıma geldi. Kollarımdan tutup beni ayağa kaldırmaya çalıştığında sinirden deliye dönmüş bir hali vardı. Burnundan solurken parmaklarıyla sertçe sardığı koluma baktım. Kolum acırken gözlerime gelen yaşları geri göndermeye çalıştım. Ne kadar başarılı oldum bilmiyorum fakat olduğu durumdan çıkmış gibi bir anda kolumu bırakıp geriledi.

"Yaşananların hepsi senin ailenin suçuyken benimle böyle konuşman ne kadar dramatik. Çok sevdiğin babana bir sor istersen detayları."
O tüm bunları tükürürcesine söylerken ben ise boş gözlerle onu izliyordum.

"Senin de benim de burada olmamızın sebebi o kumarbaz baban!"

Yüzüme bakarken sıkıntılı bir nefes verdi. "Aşağıdaki kilitli odaya gel Banu." dedi ve arkasını dönüp gitti.