Hazel

"SAKLAMBAÇ OYNAYALIM HAYDİ HAYDİ NOOOLUURR" diye yalvarıyordum bartuya çünkü saklambaç oynamak istiyodum hep onla oynuyodum bizim evde, her odada kardeşlerimle birlikte ailemle aram herzaman güzel değildi ama bartuyla çok güzel anlaşırdım buraya belirli nedenlerden taşınmıştık ev kötüydü berbattı bartu benim üst komşum du onla futbol oynar beraber kazandığımızda onun sırtına biner gol sevinci yapardık ben Hazel 13 yaşındayım 7. sınıf öğrencisiyim şuan ise bartuyla saklambaç oynıcaz kardeşlerimle birlikte hemde. "iyi tamam oynayalım hadi Anıl ebe olsun" anıl hemen isyan etti "yaa bartu abi sürekli bunu yapıyorsun niye ben ebeyim" bartu hafifçe anılın kafasına vurdu "abinim ben senin ne dediysem o" bartu benden 2 yaş büyüktü 9. sınıftı ve gerçekten yakışıklıydı. gözleri masmavi bazense koyu yerlerde yeşile kaçabiliyodu. gözleri bir denizi okyanusu gök yüzünü anımsatıyor olabilirdi, ama asla öyle değildi. bence gözleri daha çok özgürlüğü, mutluluğu, korkuyu, heycanı hatta sevgiyi bile anımsatıyordu mavi gözlerinde huzur vardı ben kiloluydum alay konusu aptal bi kız ama bartu benle ilgileniyor beni asla yargılamıyor tabi o zamanlar...

evet hikaye böyle geçmişten günümüze getircem benim yaşadığım birkaç anı olucak umarım beğenirsiniz hikayemi sevgilerle