Dolunayın Sesi

Dolunayın Sesi

  • WpView
    Reads 395
  • WpVote
    Votes 44
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadComplete Sun, Mar 15, 2026
Bedenim titriyordu. Küçüklüğümden beri hep sakin kalmayı öğrenmiştim, ama bu sefer farklıydı. Rüyalar beni her defasında yeniden sarsıyordu. "Aynı şey.. Aynı şey.." Yine o rüya... Yine o mekan... Ama o sınırın diğer tarafını hatırlayamamaktan yorulmuştum. Odamın içine gotik perdelerden süzülen zayıf gün ışığı vuruyordu. Vampirlerin gündüzü sevmediği bir gerçekti, ama boynumdaki kolye sayesinde güneş ışığına karşı korunabiliyordum. Karanlık odam benim için bir sığınaktı. Gotik tasarımı ruhumun yansıması gibiydi. siyah perdeler, kan kırmızısı duvarlar Siyah beni koruyor, kırmızı ise içimdeki arzuyu yansıtıyordu, ve eski altın çerçeveli aynalar.... Ama bugün, bu sakinlik bile içimde garip bir huzursuzluk yaratıyordu.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Venantevis
  • Iblis Lucifer'in Kızı Mıyım?
  • Çocuk bakıcısı
  • apollon
  • bir reakarne meselesi
  • Son Ejder-Fire Drake (TAMAMLANDI!)
  • Psikopat İkinci Hayatında Leydi Oldu!
  • Ana Karakterin Kuzeni Oldum
  • Kötü Kadın Olarak Yaşayacağım!
  • İNTİKAM ARASI

Ophiuchus on iki krallığı içerisinde barındıran büyük bir diyardı.Dostluk ve barış içerisinde geçen yıllar sonrası kurulan Ouroboros Kraliyet Akademisi yirmi yaşına basan genç varislerini bekliyordu. Antares Prensesi Miri,Plüton ayının ikinci yarısı sabahın ilk saatlerinde gözlerini yeni bir güne araladı.Yirmi yaşını ağırladığı ilk gün krallığının element gücünü mavi gözleriyle selamladı. 'Sonunda' dedi içinden, 'Artık sadece baskın melez değil aynı zamanda bir Antaresliyim..."

More details
WpActionLinkContent Guidelines