[You think I'm lucky?]

"ជុង អូនគិតថាយើងគួរតែដោះលែងគ្នាទៅ"ថេយ៉ុង
"កើតអីបានអូននិយាយបែបនេះ កុំចឹងបានទេយើងអាចសម្រួលគ្មាបានណាកុំតែចាកចេញពីបង"នាយនិយាយដោយការអង្វរក
"ហេតុអីឃាត់អូន បងដឹងទេអូនខ្លួនតែមួយមករស់នៅតែម្នាក់ឯង អ្មកផ្ទះបងធ្វើបាបអូន បងមិនទាំងជឿអូនផង រស់នៅនាមជាប្រពន្ធតែឈ្មោះគ្មាននរណាឲតម្លៃអូនទេ យូៗសូប្បីតែអ្នកបម្រើដល់ថ្នាក់ជាន់ក្បាលម្ចាស់ទៅហើយ បងចង់ឲអូនដេកត្រាំភាពឈឺចាប់នេះបន្តទៀតរឺ អូនមិនស្អប់បងហើយក៏មិនឈប់ស្រលាញ់បង តែបើរស់នៅប្តីប្រពន្ធមិនជឿគ្នាផងដោះលែងអូនទៅ អូនចេះហត់ចេះឈឺនៅពេលដែលគេដៀលក្បាលដូចគ្នា"ថេយ៉ុងព្យាយាមបកស្រាយដោយលាក់ទឹកភ្នែក ទ្រាំយូរហើយពេលនេះក៏គួរតែដល់ពេល.
"បើអូននៅស្រលាញ់បង ក៏ទ្រាំបន្តិចបានទេ"នាយនិយាយដោយមិនបានគិតពីអារម្មណ៍រាងតូច ធ្វើឲអ្នកស្តាប់សែនហួសចិត្ត
"ហុឹស! ទ្រាំ ទ្រាំមេនទេចុះរាល់ថ្ងៃបងមិនគិត