İNTİKAMIN BEDELİ

gecenin karanlığına inat bir koridorun sessizliği yangına kazanıyordu Efsan, çırılçıplak gerçekleri sırasında taşır gibi yorgundu. Babasının içki kokan nefesi evin duvarlarına kazınmıştı sanki.

Hayat, her sabah olduğu gibi yine adaletsiz başlamıştı; sanki. Elindeki tepsiyle müşterilerin kahkahalarını dinlerken ruhunda yükselen çığlıklarına bastırmaya çalışıyordu ama o gece farklıydı.

O gece bir adam gözlerinin içine baktı ve sanki onu yıllardır tanıyormuş gibi bir şey istedi intikamın soğuk taşlarını dizmiş sabırsızla yolun sonunu bekliyordu Ama bu iki ruhun kaderi bir ihanetin gölgesini birleşecekti ve işte o an hayatları sonsuza dek değişecekti.