Aypare

Aypare, ay ışığında ki mavi gözlü bebek...

⏳⌛

Fazilet, "ismini koyalım. Bebek mi diyeceğiz."

Mehmet, "bence adı bebek olsun. Benim dilim alıştı bebek demeye."

Şukufe, " Zeki kardeşim, sen ve Toygar konuşmasın lütfen."

Mehmet Şukufe'ye göz devirerek beşikte yatan bebeklere döndü. O sırada Parlak fikirlerden biri daha söylendi.

İsmet, "Bence Yağmur olsun. Yağmurun altında bulduk."

Şukufe sabır çekerek kardeşine döndü. Bu ailede ondan zeki kimse yoktu. Ona göre tüm kardeşleri aptaldı. "Çocuk yağmur yüzünden hasta, sen ona yağmur ismini mi koyacaksın?"

İsmet sinirle ablasına döndü, "çok zekiysen sen bul!"

Agâh efendi bu tartışmaya son verecek fikri attı ortaya, "ay gibi parlıyor. Ay ışığı gibi güzel. Aypare olsun."

Şukufe babasının fikrini sevdi. "Evet, en mantıklısı."

Fazilet, "benim kızım ay kadar güzel olacak."

Toygar sinirle annesine döndü. "Ben buldum, mavi benim!"

Herkes Toygar'a gülerken Toygar somurtarak bebeğe bakıyordu. O bulmuştu işte, ne vardı onun olsaydı?

⏳⌛

! İlk kitabım olduğu için yazım yanlışları vs olabilir !