W sierocincu

Cześć, nazywam się Adam i straciłem rodziców w wieku 5 lat. Od tamtej pory mieszkam w sierocincu. Mam problemy z psychiką. Boję się, że kiedy pójdę spać, już nie wstanę. Tak zginęła moja babcia. Wiem, że to głupie, ale czuję, że coś mnie łączy ze śmiercią dziadka. Byłem przy nim kiedy umierał. Widziałem jak cierpi i szczerze... Sprawiało mi to radość. Teraz widok cierpienia sprawia mi przykrość, ale jestem też szczęśliwy. Mam coś z głową, wiem. Co dwa dni męczą mnie wspomnienia. Ta chwila.... Kiedy oglądałem śmierć dziadka i nic nie robiłem... Ona nadaje mi sensu życia.