Namus Müşkülü
- LECTURAS 100,728
- Votos 6,145
- Partes 55
Namus davası
Yıl: 1970
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Lûmen |Nuh tövbesi|
"Seviyorum seni." "Anlamadım?" "Anlamana gerek yok, yaşayacaksın." Gözlerine baktığımda beni seven değil, derinliklerine kadar öfke duyan bir adam görüyordum. Ya gözleri yalan söylüyordu, ya da sözleri. Yalancı bir insan olmadığını biliyordum, dürüst bir insan olmadığından da oldukça emindim. Ortası bir adamdı, işlerin gidişatına göre kendi yolunu belirlerdi. Peki benim onun yolunda ne işim vardı? "Gözlerime bak! Ben senin düşmanın değilim. Senin için ona düşman oldum. Sana kızgın değilim, kırgınım sadece. Benim yerime ona gülümsediğin, dokunduğun, sevdiğin için. Beni değil, onu gördüğün için." İşaret parmağıyla yüzüme dokundu korkakca, daha sonra okşadı. Duvara öyle bir sinmiştim ki, nefes dahi almıyordum. Salonda duyulan tek ses ona aitti. "Sen kör, sağır değilsin, Meyra. Neden beni duyup, görmedin." Öyle bir söyledi ki, benim kör ve sağır olmam onu daha mutlu edecekmiş gibi, içindeki ateşi azda olsun söndürecekmiş gibi. Şiir gibi konuşuyordu. Benim duyduklarım gönül okşayan sözler değil, zehirdi.
İNKİSAR (+18)
"Emzir onu." Aniden söylediği iki kelimeyle gözlerim yuvalarından fırlayacak gibi oldu. Şaşkınlıkla ona baktım. "Ne?" Kelimem dudaklarımdan istemsizce döküldü. Şaşkınlığımı yaşamama bile fırsat vermedi. "Duydun." Sesi yine aynı mekanik tondaydı. Başını hafifçe çevirip beşiği işaret etti. "Önce onun karnını doyur. Sonra konuşacağız." Kuru dudaklarımı dilimle ıslatıp şaşkınlığımdan sıyrılmaya çalıştım. Ardından sessizce beşiğe doğru ilerledim ve içindeki küçücük bedeni kucağıma aldım. Korhan'a baktığımda bana sırtın ı dönmüş, tek kelime etmeden işimi bitirmemi bekliyordu. ___ Bu kurgu yetişkin içeriklidir.
HİÇ PİŞMAN DEĞİLİM (Tamamlandı)
Yetişkin okurlar için uygundur! Bir oyuna, aldatmacaya kurban giden bir aşk. Yitip giden 4 yıl. Dünyaya babasız gelmiş bir kız çocuğu. Evladına hem anne hem de baba olan, yaşadığı tüm zorluklara rağmen kızına sahip çıkan bir anne. Bu aşkta yanan kimdi??? Her şekilde dünyası başına yıkılan Çiçek mi? Babasız doğan Defne mi? Yoksa bir aldatmacaya kurban gidip ilişkisini bitiren Ömür mü? Bu aşkta yanan kim? NOT: Okuyacağınız hikayedeki karakterler, kurumlar, kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçekle bir bağlantısı yoktur. Hikaye tamamen layla2m'e ait olup tüm hakları saklıdır. Çalınma durumunda hukuki yollara başvurulacaktır. 04.11.2023Concluida
KUMA
"KISIR BİR KADIN, VE ÜZERİNE GELEN GELEN BİR KUMA....." ✨✨✨✨ "arkadaşlar kurgu tamamen bana aittir, ve hikâyeyi tam olarak anlamak için birinci bölümden okumanızı tavsiye ederim...."Concluida
YERALTI SEVDALILARI (Düzenlendi)
Bir adamın gölgesi bu kadar koyuysa, orada güneşin doğmasını beklemek aptallıktı.Concluida
Kanla Yazılmış Sevda
O benim düşmanım. Babamın katili. Evlenmeye zorlandığım adam. Yeraltı dünyasını demir yumrukla yönetiyor-soğuk, tehlikeli, dokunulmaz. Kalbi yok derler. Hiçbir şey hissetmez derler. Ama bana baktığında, ikimizi de diri diri yakabilecek bir ateş görüyorum. Aşkımız asla var olmamalıydı. Nefretten doğdu, kanla yazıldı ve savaş gibi tadı olan bir öpücükle mühürlendi. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir savaş hikâyesi. "Bazen en büyük günahların bedelini en masumlar öder." Zübeyr Ekber: Yeraltı Dünyasının İsteksiz Kralı Ekber İmparatorluğu'nun Vârisi Asena Han (sonra Ekber): İntikamın Boyun Eğmez Vârisi Kan Davasının Masum KurbanıConcluida
ŞAHSUVAR (MEHR)
Yavuz Demir'in bir kız kardeşi vardı değil mi ?" " Evet ağam ." "Güzel adı neydi kız kardeşinin." " Ağam adı Eylül on dokuz yaşında söylenenlere göre üniversite sınavlarına hazırlanıyormuş." " Güzel bu hayaline ara vermek zorunda kalacak bir süre." " Anlamadım ağam." " Bunda anlaşılmayacak ne var oraya onu almaya karım olarak getirmeye gidiyoruz ."
Karacabeyili'nin Şahini
Hikâyede yetişkin içerikli sahne bulunmaktadır. Derler ki.. Sevenin yüreği büyük olur .. Ama bilmezler ki sevdiğine küçücük bir serçe gibi çırpınır durur..
KIZILCA
1980 yıllarında bir köyde yaşanmış sıcacık aşk hikayesi.... "Eklemedir koca konak ekleme aman aman Nazlı da yârim yine yine geldi aklıma Nazlı da yârim yine yine geldi aklıma Nasıl Nasıl edeyim başımdaki sevdaya? Aman aman dostlar yoldan geldim, yorgunum Kara da gözlü bir yiğide vurgunum..." ~~ Genç kız edebiyatı 12 Köy 1 Huzur 1
HAZNEDAR GELİNİ +18
Mihri hıçkırarak geri çekildi. "Bana bunu nasıl yaparsın Ateş? Ben seni. Ben seni her şeyden çok sevmişken." Ateş arkasını dönüp kapıya doğru yürüdü. "Senin sevdan senin imtihanınmış Mihri. Benimki de Reyyan. Bu odada iki yabancıyız artık. Sen Haznedar gelinisin, ama asla benim sevdalım olmayacaksın." Mihri hızla ileri atılıp Ateşin önüne geçti. Elleriyle adamın göğsüne sert yumruklar indirmeye başladı "Gitme! Gitme, gitme, hesap vermeden gitme!" diye bağırdı Mihri. "Neden evlendin o zaman benimle? Neden? Madem başkasını seviyordun, neden ümit verdin bana!" Ateş olduğu yerde heykel gibi durdu, Mihrinin vuruşlarına engel olmadı. Mihri durmadı, yumrukları yavaşladığında elleri Ateşin gömleğine asıldı. "Neden ümit verdin bana Ateş? Yüzüme gülerken hiç mi acımadın? Neden kabul ettin bu nikahı?" Ateş, derin bir nefes aldı. Gözlerini kapatıp başını geriye attı. "Seninle evlendim çünkü Reyyanı unutmak istedim Mihri!" Mihri duyduklarıyla sarsıldı, elleri Ateşin göğsünden halsizce iki yanına düştü. "Ne?" "Duydun işte!" dedi Ateş. "Kardeşimle el ele gördüğüm kadını kalbimden söküp atarım sandım. Yanımda sen olursan, senin bitmek bilmeyen neşenle belki ben de iyileşirim dedim. Seni kendime yara bandı ederim sandım." Mihri acı bir gülüşle yüzüne baktı. "Yara bandı mı? Kendi acını dindirmek için benim hayatımı ateşe atmışsın." "Öyle oldu" dedi Ateş, gözlerini açıp doğrudan Mihrinin yaşlı gözlerine bakarak. "Ama olmadı işte. Bu kapıdan içeri girdiğim an anladım. Sana dokunsam, günahı boynuma kalacaktı." Mihri başını iki yana salladı. "Yazıklar olsun. Ben sen beni bir kez olsun sev diye her gün dua ederken, sen beni unutmak istediğin kadının yerine koymuşsun." Ateş, kapının kolunu tuttu. "Dua etmeyi bırak Mihri. Bu konakta sadece iki yabancıyız. Sen benim soyadımı taşıyacaksın, hepsi bu."
"Seviyorum seni." "Anlamadım?" "Anlamana gerek yok, yaşayacaksın." Gözlerine baktığımda beni seven değil, derinliklerine kadar öfke duyan bir adam görüyordum. Ya gözleri yalan söylüyordu, ya da sözleri. Yalancı bir insan olmadığını biliyordum, dürüst bir insan olmadığından da oldukça emindim. Ortası bir adamdı, işlerin gidişatına göre kendi yolunu belirlerdi. Peki benim onun yolunda ne işim vardı? "Gözlerime bak! Ben senin düşmanın değilim. Senin için ona düşman oldum. Sana kızgın değilim, kırgınım sadece. Benim yerime ona gülümsediğin, dokunduğun, sevdiğin için. Beni değil, onu gördüğün için." İşaret parmağıyla yüzüme dokundu korkakca, daha sonra okşadı. Duvara öyle bir sinmiştim ki, nefes dahi almıyordum. Salonda duyulan tek ses ona aitti. "Sen kör, sağır değilsin, Meyra. Neden beni duyup, görmedin." Öyle bir söyledi ki, benim kör ve sağır olmam onu daha mutlu edecekmiş gibi, içindeki ateşi azda olsun söndürecekmiş gibi. Şiir gibi konuşuyordu. Benim duyduklarım gönül okşayan sözler değil, zehirdi.
Más detallesPautas de Contenido