Ufacık Bir Umut

Ufacık Bir Umut

  • WpView
    Reads 418
  • WpVote
    Votes 20
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jun 15, 2015
Hayat bazen 'acaba' ihtimalinin verdiği heyecanla,'yine mi' hissinin verdiği hayal kırıklığı arasında yaşanan gelgitten ibarettir. Açanay'ın hayatı da aynen öyleydi.Geçirdiği trafik kazasından bir süre sonra böbrekleri iflas etmişti. Acilen böbrek nakli yapılmazsa ölebilirdi.Umudunu yitirmişti.Ta ki sihirli bir değnek gelip ona dokunana kadar...O sihirli değnek onun kahramanıydı.Kahramanını bulmak için o kadar uğraştı ki artık yanından geçenler için bile 'acaba' o benim kahramanım olan kişimidir diyor, o olmadığını öğrenince de hayal kırıklığına uğrayıp 'yine mi' değil diyor... Peki Açanay gerçekten çok bahsettiği kahramanını bulabilecek mi?...
All Rights Reserved
#988
hayalkırıklığı
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines