Karanlık Uykular

Gece karanlığı, küçük Mira'nın odasını sinsice sarıyordu. Yatağında sımsıkı yorganına sarılmış, uyumak için gözlerini kapatmaya çalışıyordu. Ama biliyordu; yine aynı rüya gelecekti. Soğuk, kasvetli bir ormanda, ardında yürüyen bir gölgeyi hissetmekten başka bir şey değildi bu rüya. Her seferinde yüzünü görmeye yaklaşıyor, ama hep uyandığı anda o korkunç sahne yarıda kalıyordu.

O gece farklıydı. Gölge bir adım daha yaklaştı, ve Mira bu sefer gölgenin yüzüne baktı. Soğuk bir gülümseme... Kanlı eller... O an nefesi kesildi ve çığlık atarak uyandı. Ter içindeydi, yastığı ıslanmıştı. O gece yalnızca sekiz yaşındaydı ama bu rüya, onun hayatını sonsuza dek değiştirdi.