Czerwony świt

Tom siódmy Serii Krwi.

***

Rzadko zdarzają się wiosną tak intensywnie czerwone wschody słońca jak ten ósmego maja dwa tysiące dwudziestego szóstego roku. Rzadko też poranki po wschodzie słońca w lesie bywają tak głośne.

Ciszę prastarego boru przerywa nagle urywany, dławiony gdzieś w gardle krzyk pełen trwogi. W jednym z najbardziej niedostępnych zakątków Krzesikowa makabryczny obraz odkrywa praktykantka i leśnik zmierzający do miejsca zaplanowanych prac. I choć ze zwierzęcą krwią mają sporo do czynienia, widok czerwieni na ściółce budzi w nich grozę.

Ta krew jest ludzka.

Ktoś pożegnał się z życiem w niezwykle urokliwym miejscu. Przed pracownikami Nadleśnictwa Krzesikowo staje namacalny dowód ludzkiej tragedii, natomiast lubaczowscy policjanci mają na barkach kolejne trudne wyzwanie. Jedynymi świadkami zabójstwa były przecież tylko wiekowe buki.

Las szepcze w nieznanym języku tragiczną historię upadku człowieka.

***

Wszelkie podobieństwo do osób i zdarzeń jest przypadkowe.

***

® Wszelkie prawa zastrzeżone

Zastrzegam wszelkie prawa do tej opowieści i jej postaci, a każda próba plagiatu lub jakiegokolwiek naruszenia praw autorskich będzie zgłaszana.

Opowiadanie oznaczone jako dla dorosłych ze względu na treści i sceny kontrowersyjne, nieodpowiednie dla osób poniżej siedemnastego roku życia. Będą pojawiać się brutalne opisy zwłok, wulgaryzmy, akty przemocy psychicznej, fizycznej i na tle seksualnym.

© _changedname_ 2025