MEHPARE

" Ayliz..." Diyen adamı duymazdan geldim. Vaktinde onun beni duymazdan geldiği gibi...

" Mehpare'm." Dediğinde, öfkeyle ona döndüm. " Sakın bana bir daha öyle seslenme!" Diyerek bağırdığımda, yüreğimde büyük bir sancı vardı. Sevdiğimi zannettiğim adamın, bana, bizim parçamıza yaptıklarına inanamıyordum.

" Dinle." Diyerek bana yaklaşmaya çalıştığında, gözümden düşen bir damla ile birlikte elimi kaldırdım durması için. " Sakın!" Dedim boğazımdaki yumruyla birlikte yutkunurken. " Sakın Mazhar." Bir damla daha gözlerimden düştüğünde, diğer elim istemsizce karnıma gitti. " Bir adım daha yaklaşma bana!" Dediğimde, aklımda olan tek şey bana, bize yaptığı ihanetti.

" Yapma böyle Ayliz." Dediğinde öfkeyle üzerine yürüdüm ve onu göğsünden ittirdim. " Ne yapmayayım, ne!" Diyerek onu göğsünden ittirmeye devam ettiğimde, yüzüne tokadımı bastım. Onun kafası sola doğru kayarken, benim elim usulca yanıma düştü.

Diğer elim tekrar karnımı bulduğunda, " Bebeğimi aldın benden." Dudaklarımın arasından bir hıçkırık koyverdiğinde, gözyaşlarımı durdurmadım.

" Anneliğimi aldın benden!" Diyerek bağırdığımda, yüreğimde bir daha anne olamayacağımın sancısı vardı.

Sevdiğim adam benden hem bebeğimi, hem de anneliğimi almıştı.

Ben bir daha anne olamayacaktım...

***

Yeni Kurgum Mehpare'ye şans vermeniz dileğiyle...