KIRIK SANCAK ALTINDA

"Şi-şifre?" dedi adam zorlukla.

Ne şifresi diye düşündü Meryem. Ne olduğunu anlamıyordu. Bu adam kimdi? Hangi şifreden bahsediyordu?

"Ne şifresi?" diye sordu cevap almak için. "Neden bahsediyorsun?"

Adamın dudaklarından yine tek kelime döküldü. "Şifre?"

Ne olabilir diye düşündüğü bir anda dizleri üzerinde olan eline kaydı bakışları. Ne der gibi baktı adamın elindeki şeye. "Künye mi o?" dedi sesli bir şekilde. Her dakika telaşı daha da artıyordu.

"Künye!" dedi aydınlanır gibi. "Asker!"

Hemen elindeki künyeyi alıp üzerine baktı. Karanlık bir gecede onları aydınlatan tek şey küçük sokak lambasıydı. Gözlerini kısarak, künyenin üzerinde yazılı olan isim ve soyisimi okumaya çalıştı. Gördüğü isimle bozguna uğramış gibi adama baktı.

"Ahmet Vural?"

O olabilir miydi? Abisinin askeri olabilir miydi? Nasıl? Ahmet Vural şehit olmamış mıydı? Olamazdı. Şehit uğurlama törenine bile katılmıştı. Nasıl olurdu bu?

"Şifre?" dedi adam tekrardan. Sadece şifreyi soruyordu.

"Bozkurt," dedi Meryem telaşla. Bu Ahmet Vural, abisinin timden asker arkadaşı olan adamsa, o zaman şifre buydu. "Sorduğun şifre bu mu?"

"Yardım et."

📌Hikâye, kurgu ve kapak şahsıma aittir.