When Love Dances in Silence

Ako 'yong tipo ng tao na hindi naniniwala sa destiny. Palagi kong sinasabi sa sarili ko na "Tao ang gumagawa ng kanyang tadhana at hindi nakasulat iyon sa kung saan man."

Kung tutuusin ay walang ibang ginawa ang kaibigan ko ganoon din ang mga katrabaho ko kundi ang paniwalain ako sa bagay na iyon. Pero kahit anong gawin nila ay wala sa bokabularyo ko ang salitang iyon.

However, when me and Shantal came home to spend our Christmas and New Year vacation in our hometown, I met a guy. Ipinakilala ni Duncan, isa sa mga kaibigan namin, ang isa sa mga malapit niyang kaibigan at katrabaho. Zavian Lee was just like the typical male fiction characters in books - handsome, tall, gentleman, came from a well-known family, and most of all, halos habulin ng mga babae.

At first, hindi ko siya magawang pagkatiwalaan dahil sa kung paano siya kumilos at umasta. Pero nang masangkot kami sa isang holdapan sa mall na pinuntahan namin ay doon nagsimulang magbago ang pagtingin ko sa kanya. He was nothing compared to what I expected him to be.

From that moment on, naging malapit na kami sa isa't-isa. I actually don't expect to see him after the day of the incident at the mall but I did. He's always checking me and asking me things that only a guy in a relationship with me should ask. If I needed some help, he's only one call away.

Kung tutuusin ay hindi ko alam kung ano ang pakay niya sa akin o kung interesado ba siya sa akin. I wanted to ask him but I don't want to ruin the good things between us. Other than that, I wanted to act aloof or take a step away from him para sa huli ay wala ni isa man sa amin ang masasaktan.

But how can I stop my feelings towards him? How am I supposed to stay away from him knowing that he's the one who made me believed in the only thing that I always disagreed upon? Paano ko magagawang kainin ang mga salitang binitiwan ko at magpatuloy lamang sa isang bagay na hindi ko inakalang lubos kong pagpapasalamatan?