EPİFANİ

" İnsanlar ölümleri için yaşarlar güzel kızım sende ölmek için yaşamalısın. "

🗝️🗝️

İnsan beyni karışıktır fakat kullanılması ve yönlendirilmesi kolay bir bilgisayardır.

Ancak bozuk bir bilgisayar kimsenin işine yaramaz .

İnsanın en büyük günahı da tohumudur her yanlış tohum bir yok oluş ve var oluşu temsil eder bozuk zihniyetler ise arafı...

" Aklımla oynuyorsunuz " fısıltım belkide hiç duyulmadı. Farklı bir ses duydum " yalvarırım bana dokunma!" Etrafına baktım kimse yoktu karanlık bir odada tek başımayım sesler duyuyorum çok yakındalar " o seni öldürecek" farklı bir ses daha .
" İnsanlar ölümleri için yaşarlar güzel kızım " annem ellerimi saçlarımdan çekip ayaklandım " anne!" Duyulan tek ses yankı yapan benim sesimdi.

Tanıdık ama bir o kadar da yabancı bir ses " annemiz bizim katilimiz Asteria " Kali burdaydı gitmemişti. Yanımda kalan yine o olmuştu ama bu sefer yalan söylüyordu benim annem beni öldürmedi. " Yapmadı" kafamdaki sesler sustu sonra hepsi kahkaha attı .

Benim annem beni öldürmüştü değil mi?

Kimim bilmiyorum ama içimde iki tanrıça taşıyorum...

🗝️🗝️🗝️

Annem masaları çok severdi geceleri bir anda uykusundan uyanır bana masal anlatırdı. Öyle çocuk masalları değildi . Bir çocuğa anlatılmaması gereken efsaneleri aslında .
Son anlattığı efsane ile aslında kendisini anlattığını bilememiştim.

La Llorona , İspanyolca'da "Ağlayan Kadın" anlamına gelir. Bu, özellikle Latin Amerika'da yaygın olan bir şehir efsanesindeki hayali bir figürün adıdır. Efsaneye göre, La Llorona, çocuklarını nehre atarak öldürdükten sonra, onları aramak ve geri kazanmak için geceleri su kenarlarında ağlayarak dolaşan bir hayalettir.

Benim La Lloronaam ise annemdi kendi kızını cehenneme kapatmıştı şimdi ise onu arıyordu.

Babam yine haklıydı bir insanın en büyük günahı hayata miras bıra