YÜREĞİMDEKi PRANGALAR

Kaç gecem sabaha erdi sayamadım .Yüreğim bir derde düştü ben göremedim. Sevdanın ne olduğunu onu tanıyarak öğrendim .Ama bir kez olsun söyleyemedim.Aynı defterde imzamız üstüne nikahımız vardı. Sorsalar kocam derim. O da karım derdi .Ne ben unun gönlüne girebildim ne o bendeki onu görebildi.

Şimdi onun nişanına hazırlanıyor kendi kocamı ellerim ile evlendiriyordum .

Gidecektim buralardan iki gün sonra yüreğine giremediğim adamın sevdasına bakışlarını görmemek için gidecektim .

Hakkım var mıydı buna ? Seven yüreğimin vardı .Ama Nergiz olarak yoktu .Kimdim ki ben ırgat Mustafa'nın kızı Nergiz . Kimsesiz Nergiz. Gittiği her yere bela getiren davası olmayan hiç bir gönüle giremeyen sıgıntı olan Nergiz. Herşeye eyvallah çekip bir tek YÜREKGİNDEKi PRANGALARIN anahtarını bulamayan bir çare Nergiz .İki evladını kucağına alamadan kaybeden sığındığı eve hanım ağa olarak alınan ama hiç kimse beklemediği birine sevdalanan sevdasını haykıramayıp diline kem vuran.

"Nergız bûke tû lıkuyî?"

Kayınvalidem büyük hanım ağa Bese xanım yine o zehirli dilini kıvrandırıyor yine beni aşağılamak için elinden geleni yapıyordu.