Nazlı +18

Nazlı +18

  • WpView
    OKUNANLAR 3,049
  • WpVote
    Oylar 208
  • WpPart
    Bölümler 4
WpMetadataReadYetişkinDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Per, Tem 3, 2025
WpInfo
Kurgu
Romantik
Adı gibiydi o... Fazlasıyla nazlı, oldukça cilveli ve şen şakrak bir kızdı. En azından dışarıya gösterdiği yüzü böyleydi. Oysa içinde ne fırtınalar kopuyordu! Bir yere ait hissedememesi ve aykırılığı da bu yüzdendi. Nazlı'yı ele avuca sığdırmak, bir kafesin içine tıkmak mümkün değildi. Ait olduğu yeri arayan özgür bir kuş gibiydi, kanadını kolunu kırsalar da uçardı bir şekilde. Üvey ailesi öldükten dört sene sonra, her şey iyiye gidiyor derken Saruhan aşireti ortaya çıkmıştı. Oğullarının yaptığı hatanın bedelini seneler önce terk ettikleri kızlarına ödetmek istiyorlardı. Lakin bilmedikleri şey Nazlı'nın onlara boyun eğmeyeceğiydi... Ve Mervan ağa kendisine tamamen zıt ve aykırı olan Nazlı'ya tutulmuş, ondan başka bir şey düşünemez olmuştu...
Tüm hakları saklıdır
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi