karan karakurt ( gerçek ailem)
"Kader, daha biz bir günlükken en büyük pususunu kurmuştu..."
Yavuz Karakurt'un can düşmanı, intikamını almak için hastanedeki iki bebeğin kaderini tek bir gecede değiştirdi: Can ve Karan. Karan, damarlarındaki kanın Yavuz Karakurt'a ait olmadığını bilmeden, bir askerin disiplini ve vatan sevdasıyla büyüdü.
Onun için hayat, babası Yavuz'un postallarının sesi ve üniformasındaki ay-yıldızın parlaklığıydı. Daha küçücük bir çocukken babasının karşısında selam durur, o yemini ederdi:
"Baba, büyüyeceğim ve seninle beraber bu vatanın düşmanlarını yok edeceğim!"
Ancak hayat, Karan'ı en savunmasız anında vurdu. Henüz 14 yaşındayken, kahramanı ve tek sığınağı olan Yavuz babası şehit düştü. Karan o gün, babasının al bayrağa sarılı tabutu başında bir yemin etti: Yavuz Karakurt'un yarım kalan davası, artık onun davasıydı.