NAZLI : Aralık Kapı
- Reads 11,197
- Votes 533
- Parts 16
MatureOngoing
Last published Fri, Jul 17, 2026
Bazı kapılar ya açılır... ya da kırılır.
Anne ve babasını kaybettikten sonra Nazlı, hayatını iki şeye adadı: okuluna ve kardeşlerine.
Duygularını rafa kaldırmak onun için bir seçim değil, zorunluluktu.
Karşı dairede büyüdüğü Ömer ise hiçbir zaman uzak değildi.
Aile dostu, çocukluk arkadaşı, sığınılacak bir omuz...
Ama bazı duygular, yıllarca suskun kalsa da bir gün konuşur.
Ömer artık susmuyor.
Ve vazgeçmeye niyeti hiç yok.
Nazlı ise bir kararın eşiğinde:
Sorumluluklarının arkasına saklanmaya devam mı edecek,
yoksa kalbinin araladığı kapıyı tamamen açacak mı?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
DOSYA ADI: AŞK
"Sıradaki." Önümdeki kadın çekilir çekilmez elimdeki pasaportumu ve kimliğimi uzattım. Heyecandan kalbim daha hızlı atıyordu.Bilgisayar üzerinde gezdirdiği parmakları durarken kaşlarını çattı. Yeniden bir yerlere girip parmaklarını hareket ettirdikten sonra pasaportumu ve kimliğimi uzattı. "Ülke dışına çıkışınız yasak hanımefendi." Duyduğum cümlelerle kaşlarımı çattım. "Pardon?" "Eşinizin imzası olmadan ülke dışına çıkışınız yasak." Kulaklarımda çınlayan kelimelere anlam veremiyordum. "Ben evli değilim, böyle bir şeyin olması imkansız." Kadın elini uzatıp pasaportumu tekrar istediğinde ona verip cama daha çok yaklaştım. Yeniden bakıp kafasını iki yana salladığında arkasından bir adam daha geldi. "Bir yanlışlık olmalı. Ben evli değilim, ülke çıkışım nasıl engelleniyor? Benim bu uçağa binmem lazım." Arka arkaya sıraladığım cümlelerin ardından pasaportumu tekrar uzatıp kafasını iki yana salladı. "Dediğim gibi eşinizin izni olmadan ülke dışına çıkamazsınız." Papağan gibi aynı şeyleri tekrarlayıp duruyordu. "Ben evli değilim diyorum anlamıyor musun?" Sinirle sesimi yükselttiğimde etraftaki bakışlar bana döndü. Ben evli değildim.
HİÇ HESAPTA YOKTU(Düzenleniyor)
Bir gece. Bir hata. Ve geri dönüşü olmayan bir bağ... Petek, tek gecelik bir hatanın ardından hayatının tamamen değişeceğini bilmiyordu. Haftalar sonra öğrendiği hamilelik gerçeğiyle yalnız kalacağını düşünürken, kader onu o gecenin sahibiyle yeniden karşı karşıya getirdi. Merdan... Kurallarla yaşayan, gücün ve geleneğin içinde büyümüş bir adam. Ve onun dünyasında, evlilik dışı bir çocuk asla kabul edilmez. İki yabancı... Bir zorunluluk... Ve kaçamayacakları bir kader bağı.
RASTLANTI (Aşk-ı İtalyano) Raflarda
"Aşkın gelişi, aklın gidişidir." Acaba gerçekten öyle midir? Ya da bir dil bir insan, iki dil... Ah, neyse boş verin şimdi dili falan! Burada asıl önemli olan, aşkın dili! Neşeli, sevimli, az biraz inatçı, ama yeri gelince masum bir kedi olan Aslı Karahan ile Roma'yı fethetmeye hazır mısınız? Yalnız, çapkın İtalyanların, aşk dolu kahkahaların ve enfes lezzetlerin de eşlik edeceği bu yolculuk için sizi baştan uyarıyorum. Kemerlerinizi sakıca bağlayın ve yanınızda oturan yol arkadaşınıza dikkatlice bakın! Belki siz de Aslı gibi hayatınızın aşkıyla, hiç ummadığınız bir yerde ve kesinlikle kimseye anlatmak istemeyeceğiniz bir şekilde tanışabilirsiniz. Kim bilir? Pekâlâ, hazır mıyız? O hâlde "Rastlantı" kalkışa hazır... (Tanıtım Bülteninden)
Sevda Uğruna
Savaşta en büyük kayıp, canlar değil; geride bırakılan vicdanlardır. Bir yeminle başlayan bu yolculukta, emirlere itaat etmekle insan kalmak arasındaki o ince çizgide yürümek zorundaydılar. Toz ve barutun arasında kaybolan sadece bir şehir değildi; onların geçmişiydi. Şimdi tek bir soru vardı: Eve dönmek için ne kadarını feda edebilirler? Silahlar sustuğunda bile kulaklarında çınlayan o emirle baş başalar: Hayatta kal ve unut. Ama bazı şeyler unutulmak için fazla ağırdır. Silahların sustuğu o sağır edici sessizlikte, en çok da terk ettikleri o 'eski kendilerinin' çığlıklarını duydular. Bir zamanlar eve dönmeyi hayal ediyorlardı; şimdi ise eve döndüklerinde aynada görecekleri yabancıdan korkuyorlar. Çünkü onlar için savaş, mermiler bittiğinde değil; asıl şimdi, o büyük sessizlikte başlıyor. Namluların gölgesinde onurlarını, sessizliğin ortasında ise vatanlarını savunuyorlar. Görünür bir savaşın, görünmez kahramanlarıydılar. İsimleri hiçbir anıta kazınmadı, zaferleri hiçbir marşta kutlanmadı. Onlar sadece birer gölgeydiler; barut kokulu karanlığın içinde kaybolan, ama vatanın nefes alabilmesi için kendi nefeslerinden vazgeçen gölgeler... Sahi, her şey bittiğinde... geriye senden ne kalır?
Savcının İntikamı
Savcı Eylül Karan, arkadaşının katilini bulmak için kurduğu bu tehlikeli oyunda celladına değil, kurbanına aşık oldu; o intikamın sevdiklerinin yıkımı olacağını bilmeden. Şimdi soruyorum size; sırlar üzerine kurulu bir aşkı kim tercih eder ki? "Lan ben senin aşkına köle olurum dedim!" "Olma! Yalvarırım olma... Sevdiğim herkesi tek tek kaybediyorum. Sen ölme, yaşa diye sana olan aşkımdan vazgeçiyorum." "Ulan kadın... Ben bir vatan, bir senin uğruna ölürüm!" "Ben uğruna ölünecek biri değilim. Sen de, ben de vatan uğruna ölme yolunda ilerleyelim."
ALTIN SESSİZLİK +18
Flaş patladı; o bembeyaz, keskin ışık bir anda yüzüme çarptı. Gözlerimi kapatmadım, aksine meydan okurcasına başımı dikleştirdim. Göğsümün düzensiz iniş kalkışlarını bastırarak nefesimi sabit tutmaya çalıştım. Bileklerimdeki soğuk metal kelepçe, her hareketimde tenimi acımasızca kesiyordu; elimin titremesini en aza indirmeye, o zayıflık belirtisini gizlemeye çalışıyordum. "Sağa dön!" Polis memurunun sert ve aşağılayıcı sesi buz gibi yankılandı odada. "Sabaha kadar bekleyemem," diye ekledi sertçe. Komutuyla birlikte yavaşça sağa döndüm. Flaş tekrar patladı, kör edici ışık bir kez daha zihnimi yaladı. Derin bir nefes aldım, ciğerlerimi emniyetin o ağır, tozlu havasıyla doldurdum. "Sola dön dedim sana, hadi! Uyuşukluğun sırası değil." Bana bir suçluymuşum gibi değil de, bir nesneymişim gibi bakan o adama karşı sessizce sola döndüm. Tekrar flaş patladı; ışık bu sefer her şeyi, odadaki çıplaklığı ve üzerimdeki baskıyı daha da gerçek kılıyordu. Titreyen ellerimle göğüs hizamda tuttuğum kodlu plakaya son bir kez baktım: İstanbul Emniyeti İsim Soyisim: Orelia Soydan Dosya No: 458921 Tarih: 12.10
SÜKÛT
TAMAMLANDI Bu hikâye, geçmişin susturulmuş gerçekleriyle bugünün kırılgan bağları arasında sıkışıp kalan insanların hikâyesi. Sara, sevmenin bazen iyileştirmek değil, yaraları daha da görünür kılmak olduğunu öğrenirken; dostluk, aile ve sadakat kavramları her adımda yeniden sınanır. Bir kazanın ardında bırakılan suç, korunmak adına söylenen yalanlar ve sessiz kalmanın bedeli, herkesin hayatında geri dönülmez izler bırakır. Aşk burada masum değildir; güvenle kirlenmiş, vicdanla sınanmıştır. Kimi zaman bir bakış, kimi zaman yarım kalan bir cümle, yıllardır bastırılan gerçekleri su yüzüne çıkarır. Sara'nın yolu; kayıplarla, yüzleşmelerle ve affetmenin sandığından çok daha zor olduğu anlarla doludur. Bu hikâye, "doğru"nun kime göre doğru olduğunu sorgularken, insanın en çok sevdiklerini incitebileceğini fısıldar. Geçmişten kaçamayanların, susarak korumaya çalışanların ve gerçeği öğrenmenin bedelini ödemek zorunda kalanların hikâyesi bu. Çünkü bazen en büyük yara, bilerek susulan gerçektir.![ALKARAN (+18) [TAMAMLANDI]](https://img.wattpad.com/cover/399702808-256-k797017.jpg)
ALKARAN (+18) [TAMAMLANDI]
Alkaran Gökyüzünde kesişen iki kader... Kutay, seçkin bir F-16 pilotu. Lara, asker kızı ve özgür ruh. Görevlerin ve sırların arasında, aşk ve savaş bir arada yükselir.Complete
Mor Salkımlı sokak🪻
Elanur, oynamaktan o kadar hararetlenmisti ki, mutfağa girip bir bardak su doldurdu kendine. Mutfakta sıcaktı, gözü bahçeye kayınca, biraz hava almak iyi gelir diye elindeki bardakla bahçeye çıktı. Suyunu içerken, -Elanur bitmedi mi şu dansınız? Diyen, Emre'ye dönüp baktı. Emre evde değildi. Cumartesi günleri, basket kursuna giderdi. -Biter mi hiç yeni başladılar. Senin bugün kursun yok muydu? -Vardı. Emre'nin suratı asıktı. Bir derdi var gibi gözüküyordu. Elanur ne olduğunu anlamadı. -Sana ne oldu? suratın neden asık senin. Diye sordu Elanur. 2 adımda yanına doğru yaklaşan Emre'nin yüzüne dikkatle bakıyordu. Emre Elanur'a baktı tepeden tırnağa, onu incelemeye başladı. Biraz da üstten üstten, sinirli bir şekilde bakıyordu Elanur'a, -Sen niye öyle içeride kıvrık kıvıra, oynayıp, kendine koca arar gibi iddiaya girdin. Emre, onu izleyip, kıvırdığını görmüştü. Bir de üstüne kızıyordu ona, koca arama iddiasına girdiği için. Elanur anlamsızca Emre'nin yüzüne baktı. Emre o kadar sinirliydi ki, ne söylese sakinleşmeyecekti. Hem ona neydi, Elanur istediği gibi, kıvırır, kendine şaka da olsa koca arardı. Peki bu röntgenciye ne demeliydi, Elanur'da Emre'ye karşı gardını aldı. -Sen niye beni dikizliyorsun. Emre Elanur'u dikizledigini anlayınca geri vites attı. -Yok be ne dikizleyeceğim seni. Koridordan geçerken gördüm. -Ya, oradan geçerken de, bizi dinledin. Dedi Elanur hemen cevabını yapıştırarak. Emre daha ciddi bir tavır takınarak, Elanur'a bir adım daha yaklaştı. Neredeyse kızın dibine girmişti. -Dinledim. Ama kulaklarım hiç iyi şeyler duymadı. Çok mu meraklısın evlenmeye. -Oradan bakınca öyle mi gözüküyorum. Emre elanur'a yine baştan aşağıya baktı. En son, kahve gözlerini,en çok sevdiği, yeşil olan gözlere dikti. Ukala bir tavır takınarak. Bir elini cebine koydu. Elanur'a doğru başını eğerek, aralar
FISILTI (tamamlandı)
DÖNÜŞÜ OLMAYAN NOKTA serisi - I. Kitap Duru'nun hayatı eskiden çok daha basitti. Sınavlar, arkadaş dramaları, fazla kahve... ve kendini belaya sokma konusunda olimpik seviye bir yetenek. Ta ki bir gece kapısında kanlar içinde, ayakta zor duran bir adam belirene kadar. O adam: Kerem. Kimse onun ne yaptığını bilmiyor. Kimse neden yaralandığını bilmiyor. Ve kimse Kerem'in neden özellikle Duru'nun kapısında belirdiğini açıklayamıyor. Ama kesin olan bir şey var: Kerem nereye giderse gitsin, bela peşinden gelir. Ve nedense... o bela her defasında Duru'yu bulur. Duru uzak durmaya çalışır. Kerem mesafeli, ketum, tehlikeli ama en olmaması gereken anlarda sinir bozucu biçimde komik. İkisi yan yana durduğunda, evren bile "Yeter artık." der gibi. Çok geçmeden Duru kendini yalnızca Kerem'in değil, onunla birlikte gelen kalabalık ve fazlasıyla sorunlu bir grubun ortasında bulur. Birbirine hiç benzemeyen insanlar... Bitmek bilmeyen atışmalar, beklenmedik yakınlıklar ve hepsinin hayatına dokunan aynı sır. Kerem sustukça sorular çoğalır, tehlike büyüdükçe birbirlerinden uzak durmaları zorlaşır. Çünkü onlar birbirlerine rağmen değil, birbirleri yüzünden avlanıyorlar. Duru'nun emin olduğu tek şey: Bu grubu bir araya getiren bir kahraman yok. Sadece yanlış zamanda doğru adama kapısını açan bir kız var... ve asla gün yüzüne çıkmaması gereken bir sır. Biraz kahkaha, bolca kaos, nabız yükselten bir gerilim ve ne kadar uğraşırlarsa uğraşsınlar birbirinden uzak duramayan iki insan. Bir suç örgütünün aşklarını en büyük zaaflarına çevirdiği gençler, sevdiklerini kurtarmak için kendilerine kurulan ölümcül oyunu tersine çevirmek zorunda. Fısıltı: Çünkü bazen tehlike, tüm uyarıları unutturan o kişiyle başlar.Complete
"Sıradaki." Önümdeki kadın çekilir çekilmez elimdeki pasaportumu ve kimliğimi uzattım. Heyecandan kalbim daha hızlı atıyordu.Bilgisayar üzerinde gezdirdiği parmakları durarken kaşlarını çattı. Yeniden bir yerlere girip parmaklarını hareket ettirdikten sonra pasaportumu ve kimliğimi uzattı. "Ülke dışına çıkışınız yasak hanımefendi." Duyduğum cümlelerle kaşlarımı çattım. "Pardon?" "Eşinizin imzası olmadan ülke dışına çıkışınız yasak." Kulaklarımda çınlayan kelimelere anlam veremiyordum. "Ben evli değilim, böyle bir şeyin olması imkansız." Kadın elini uzatıp pasaportumu tekrar istediğinde ona verip cama daha çok yaklaştım. Yeniden bakıp kafasını iki yana salladığında arkasından bir adam daha geldi. "Bir yanlışlık olmalı. Ben evli değilim, ülke çıkışım nasıl engelleniyor? Benim bu uçağa binmem lazım." Arka arkaya sıraladığım cümlelerin ardından pasaportumu tekrar uzatıp kafasını iki yana salladı. "Dediğim gibi eşinizin izni olmadan ülke dışına çıkamazsınız." Papağan gibi aynı şeyleri tekrarlayıp duruyordu. "Ben evli değilim diyorum anlamıyor musun?" Sinirle sesimi yükselttiğimde etraftaki bakışlar bana döndü. Ben evli değildim.
More detailsContent Guidelines