don't run... better hide.

„Isabela zniknęła bez śladu. Nikt nie wiedział, co się z nią stało, ale to, co zaczęło się dziać w okolicach jej zniknięcia, było jeszcze bardziej przerażające. W każdym pokoju, w każdym kącie zaczęły pojawiać się ślady, które nie miały żadnego sensu. Odzież, która wyglądała jakby ktoś właśnie ją zdjął - rozrzucona na podłodze, ale żadnych innych śladów. W jednym z pomieszczeń znaleziono tylko kawałek płaszcza, a w powietrzu unosił się dziwny, ciężki zapach... krwi. A potem, w mroku nocy, kiedy nikt nie patrzył, pojawiły się dziwne ślady - jakby coś pełzło po ziemi, zacierając wszelkie dowody. Ale to nie były tylko ślady. To były ślady, które prowadziły do drzwi, za którymi czekało coś, czego nie rozumieliśmy - coś, czego baliśmy się odkryć."