Ölüm Nefesi

Arabadan hızla indim.Telaşla etrafa baktığımda uçurumun yanındaki Sahra'yı gördüm , o an tüm vücudumu şuana kadar hissetmediğim kadar büyük bir korku kapladı.Yüzünü hiç bu kadar çaresiz ve mutsuz görmemiştim.Bir kaç gündür böyleydi aslında ama ne kadar ısrar etsemde ağzını bıçak açmamıştı.Birden içimi suçluluk duygusu kapladı.
"Sahra neler oluyor neden burdasın ?"Ona doğru bir adım attım.Yaklaşma diye bağırdı. Sahra dedim korkak bir sesle neler oluyor.
Sanki on yıldır tanıdığım Sahra gitmiş yerine bambaşka biri gelmişti .Hızla ona doğru ilerlemeye devam ettim .
"Ölüm bir nefes kadar yakın Sıla,dedi ağlayarak."Ve o nefes beni ebedi sonsuzluğa taşıyor."Birden geri geri uçuruma doğru adımlar atmaya başladı :
Ölüm bir nefes kadar yakın ve ben şimdi o nefesi soluyorum affet beni."