Adın Gibi

Adın Gibi

Reads 61
Votes 5
Parts 1

Ongoing

Last published Mon, May 4, 2015

''Bak gerçekten komik değil tamam mı?'' diye söylendi genç kız.Bu çocuğun bu kadar neşeli ve güler yüzlü olması sinirini bozuyordu.''Komik olmasa gülmezdim ''diyerek kızı daha da sinirlendirdi genç adam.Genç kızın sinirden kısılmış gözlerine baktıkça kahkaha atası geliyordu.''Sen her şeye gülüyorsun.Pişmiş kelle gibi sırıtıyorsun hala gidiyorum ben''diyerek yürümeye başladı.Genç adam kızın arkasından bakarken ''Yanlış yön cadı,ah bu kadar yakışıklı olmamanın yan etkileri işte''diyerek keyifle seslendi.Genç kızın utançtan ve sinirden kıpkırmızı olmuş bir şekilde topuklarının üzerinde ters dönerek genç adama doğru yürümeye başladı.Tam yanından geçecekken duraksayıp omzuna bir yumruk vurup yürümeye devam etti.Ama o anda genç adamın kalbinin delice hızlanmasını sağlayan bir şey oldu.Genç kız gülümsemişti.Genç kız ilk defa ona gülümsemişti.Ve genç adam o gülümsemeyi bir daha görebilmek için her şeyi yapmaya hazırdı. Buzdan bir genç kız ve kimsenin yıkamadığı buzdan duvarlar.Genç adam bu duvarları yıkıp genç kıza güneş mi olacaktı ,yoksa kendisi bu duvarların arasında kaybolup enkaza mı dönüşecekti?

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Content Guidelines